Niedyskrecje pocztowe

More about the book

W krótkim życiu głęboko i traumatycznie zakłóconym przez dwa lata w obozach koncentracyjnych jako więzień polityczny, Tadeusz Borowski (1922–1951) tragicznie stał się jednym z najbardziej elokwentnych świadków Holokaustu w Polsce. Jego wspomnienia i opowiadania, z których najsłynniejsze to "Proszę państwa do gazu", dokumentują w surowych historycznych, literackich i osobistych kategoriach doświadczenie obozów i jego koszt dla ludzkości. Ta korespondencja w tym tomie rozwija spostrzeżenia opublikowanych prac Borowskiego i obejmuje mniej udokumentowane następstwa Holokaustu w powojennej Polsce i Niemczech Wschodnich. Tom otwiera list Borowskiego do matki z więzienia Pawiak z dnia po jego aresztowaniu, a kończy się niepodpisanym telegramem informującym jego rodziców o jego samobójstwie. Listy do i od członków rodziny, przyjaciół i postaci literackich oferują niezbędny obraz świata po nazistach - oraz niezatartego śladu, jaki to doświadczenie pozostawiło na literaturze, polityce i życiu Europy Wschodniej, w szczególności na jednym utalentowanym i przeklętym pisarzu.