Het spook in de tempel

More about the book

'Hij gaf het strookje papier aan de rechter, die zijn borstelige wenkbrauwen fronste en hardop las: "Ik sterf van honger en dorst. Haal me hieruit, alstublieft! Jade. De twaalfde dag van de negende maand, het jaar van de Slang." De rechter keek geërgerd op. "Wat voor zin heeft het om zoiets onnozels in de deksel van dit kistje te plakken?" "Misschien is het geen grap, Edelachtbare!" zei Ma Joeng opgewonden. "Een meisje dat Jade heet...dat moet wel iets moois zijn! Ze is natuurlijk ontvoerd!" Wachtmeester Hoeng glimlachte toegeeflijk. Ma Joeng's amoureuze neigingen waren hem niet onbekend. Op zijn bezadigde toon zei hij: "Je bent maar al te graag bereid om belaagde jongedames te hulp te snellen, broeder Ma. Maar dit is ongetwijfeld een fragment uit een sentimentele roman of een toneelstuk." "Onzin!" zei Ma Joeng geprikkeld. "Het arme kind heeft dat briefje met haar eigen bloed geschreven..."