Ik ben nogal klein van stuk "Essays over ijdelheid"

More about the book

In zijn essay 'Over het uiterlijk' stelt Montaigne dat onze meningen zijn gevormd door gezag en goed geloof. In deze tijd is het volgen van onze eigen voorkeuren onverstandig. Onze bewondering voor Socrates komt voort uit de algemene waardering, niet uit ons eigen inzicht. Tegenwoordig zou een dergelijke eenvoud weinig waardering krijgen. We waarderen alleen wat opgeblazen en aangedikt is; de schoonheid van het natuurlijke is vaak verborgen en vereist een scherpe blik om te worden opgemerkt. Het naïeve wordt vaak als dwaze en afkeurenswaardige eigenschap gezien. Socrates uit zijn emoties op een natuurlijke manier, zoals een boer of een vrouw dat zou doen, en zijn overpeinzingen zijn gebaseerd op alledaagse bezigheden. Iedereen kan hem begrijpen, maar in zo'n eenvoudige vorm zouden we nooit de diepte van zijn gedachten erkennen. Montaigne bekritiseert zijn tijdgenoten die zich laten leiden door schijn en opsmuk, waardoor ze het wezenlijke niet kunnen waarderen. Hij schetst de richting van zijn essay en de ideale aanpak: simpel, duidelijk en tegelijkertijd verheven, zonder de verwondering te verliezen. De dichter Hans van Pinxteren, bekroond met de Martinus Nijhoffprijs in 1980, vertaalde deze inzichten.