Windstilte van de ziel

More about the book

In de omgeving van het Franse pelgrimsoord Vézelay reflecteert schrijfster en filosofe Joke Hermsen op de betekenis van rust, verveling, aandacht en wachten—ervaringen die essentieel zijn, maar vaak ontbreken in onze drukke agenda’s. Geïnspireerd door de eeuwenoude pelgrimsroute naar Compostela, die in Vézelay begint, stelt Hermsen, in navolging van Nietzsche, dat creativiteit pas kan ontstaan vanuit de ‘windstilte van de ziel’. Ze belicht de spanning tussen onze hectische levens en de behoefte aan rust, en maakt onderscheid tussen ‘kloktijd’ en de meer persoonlijke ‘beleefde tijd’. Deze beleefde tijd heeft volgens Hermsen ook betrekking op de ziel, een begrip dat door de wetenschap vaak genegeerd is, maar nu weer aan belang lijkt te winnen. Ons taalgebruik bevat nog steeds veel verwijzingen naar de ziel, zoals in uitdrukkingen als ‘bezield’ en ‘je hebt me op mijn ziel getrapt’. Hermsen onderzoekt hedendaagse opvattingen van de ziel in relatie tot ‘innerlijke tijd’ en het onbewuste. Kan de ziel nog steeds dienen als inspiratiebron voor creativiteit? De eerste pelgrims naar Compostela geloofden dat de lange tocht hun ziel zuiverde en hen hielp dieper in zichzelf af te dalen. Hermsen biedt een verrassende interpretatie van de 21e-eeuwse ziel, die haar eerdere inzichten over ‘innerlijke tijd’ aanvult en verdiept.