Mart Smeets Books

By his 18th birthday David Millar was living and racing in France, sleeping in rented rooms, tipped to be the next English-speaking Tour winner. A year later he'd realised the dream and signed a professional contract with the Cofidis team, who had one Lance Armstrong on their books. He perhaps lived the high life a little too enthusiastically -- high on a roof after too much drink , he broke his heel in a fall, and before long the pressure to succeed had tipped over into doping. Here, in a full and frank autobiography, David Millar recounts the story from the inside: he doped because 'cycling's drug culture was like white noise', and because of peer pressure. 'I doped for money and glory in order to guarantee the continuation of my status.' Five years on from his arrest, Millar is clean and reflective, and holds nothing back in this account of his dark years.

De overvolle Sportzomer van 2012 barst voor Mart Smeets los op 28 mei, als hij een groot interview met Erik Breukink schrijft en zijn ideeën voor tv-programma's voor die zomer uitwerkt. Er volgt een lange reeks vergaderingen over de Tour de France en de Olympische Spelen in Londen, tussendoor schrijft hij zijn sportcolumns en gaat zelf naar de sportschool. Zijn dagen staan geheel in het teken van sport. Hij zit in juli in Frankrijk en in augustus in Londen, ziet veel wedstrijden, spreekt veel sporters, presenteert zijn 'Avondetappe' en zijn olympische "late night" talkshow, leest sportboeken en bekijkt honkbaluitslagen. Dat gaat zo door tot 13 augustus, wanneer hij weer thuiskomt uit London. 'Dagboek van een sportgek' gaat over die 77 heilige dagen. Smeets praat over kijkcijfers en talkshows, over hoogte- en dieptepunten, over winnaars en verliezers, over critici en fans, over zijn eigen NOS, hij noemt man en paard en neemt geen blad voor de mond.

Mart Smeets verhuisde voor de zesde keer in zijn leven. Geconfronteerd met zo'n tachtig verhuisdozen, ook nooit uitgepakt van lang geleden, moest hij gaan afwegen; wat kan weg, wat heeft nog steeds waarde, wat is nog bijzonder: vooral de elf dozen met stukken van eigen hand verrasten hem. Veel ervan gooide hij weg, maar er mocht ook het een en ander blijven: de stukken die zijn ontwikkeling als journalist en schrijver laten zien en vooral de stukken die in de loop der jaren zijn visie op sport bepaalden, een visie die steeds rijper en veelomvattender werd. Smeets: 'Met deze artikelen heb ik iets. Ik heb herkend en geglimlacht, ik heb me voor mijn kop geslagen over zoveel groteske onzin en mijn soms flinke naïviteit.' Deze interviews, verslagen, beschouwingen en (grappige) verhalen van een kwart eeuw zijn voor iedereen nog steeds bijzonder lezenswaardig. Het is een typisch Mart Smeets-boek: enthousiast en zeer, zeer op de hoogte.

Dutch

Columns over sport met als centraal thema het spanningsveld tussen de werkelijkheid en de beeldvorming in de media over sport.

Meer dan honderdduizend Nederlanders trokken op zondag 20 juli 1980 naar Parijs om Joop Zoetemelk in het geel te zien. Gerrie Knetemann reed naast Joop en tilde diens arm op bij het passeren van de streep. Nederland leefde in een heerlijke Tourroes dat jaar. De Raleighploeg van Peter Post won niet alleen de twee ploegentijdritten, maar met mannen als Jan Raas, Bert Oosterbosch, Henk Lubberding, Cees Priem en De Kneet ook nog eens tien etappes. Bernard Hinault viel met een zere knie uit, Hennie Kuiper werd tweede zonder dat iemand hem opmerkte en ‘we’ hadden vijf renners bij de eerste twintig in het klassement. Het regende een groot gedeelte van de Ronde, Joop viel van zijn fiets in de Alpen, maar als eeuwige tweede won hij op 33-jarige leeftijd zijn Ronde van Frankrijk. Vijfentwintig jaar na de glorieuze wielerzomer van 1980 beleeft Mart Smeets de Ronde nog een keer. Van start tot finish, met feiten en verhalen van achter de schermen. Gebruikte Thurau doping? Wie was Jan Jonkers? Had Joop hulp van vroegere ploeggenoten? Geloofden de Raleighrenners in de eindzege van hun kopman? De Tour van ’80 is een ‘must’ voor iedere sportliefhebber.

Dutch

Je houdt van het land of je haat het. Mart Smeets doet allebei. In Amerika is een bundeling van de beste columns die Smeets schreef over Amerika.Van Bruce Springsteen tot Bill Bradley en van Ruby Tuesday tot Larry Bird en Lance Armstrong: Smeets beziet Amerika door zijn eigen bril en weet dat te vangen in stukken die veel ervaring en een vaardige schrijvershand verraden.

Verhalen en anekdotes over sport, door de sportjournalist en radio- en televisiepresentator (1947).

Het sportjaar 2010 aanstekelijk beschreven. 2010 was een opwindend sportjaar. We zagen het vele Oranje olympische goud en de wissel van Sven Kramer, het Giro-roze in Nederland, het afscheid van Roy Makaay, de Oranjemars in Zuid-Afrika, de strijd Landis-Armstrong, de knetterende Tour de France, het WK wielrennen in Australie Het was in andere opzichten ook een emotioneel jaar: Smeets herdenkt Jean Nelissen, Laurent Fignon en George Steinbrenner, en was betrokken bij een indrukwekkend bezoek van Lance Armstrong aan de Daniel den Hoed Kliniek in Rotterdam.Het aanstekelijk enthousiasme, de grote sportkennis en anekdotische verteltrant van Mart Smeets maken dit boek tot een must have voor de sportliefhebber.

Mart Smeets is verslaafd aan sport. Waar ter wereld hij ook komt, altijd zoekt hij voeding voor deze prettige verslaving. Niet zozeer de evenementen en de sportieve prestaties trekken hem aan, maar vooral de mooie verhalen daaromheen. Zo volgde Smeets in 2011 nauwlettend Ireen Wüst toen ze wereldkampioene allround schaatsen werd in Calgary. Hij deed voor de 'zoveelste' maal de Amstel Gold Race en het WK wielrennen in Denemarken en merkte dat hij niet zonder kan. In de Tour kreeg hij te horen dat zijn aanstaande pensioen uitgesteld wordt omdat De Avondetappe ook in 2012 zal terugkeren. Velen ontvielen hem: Harry Muskee, Clarence Clemons, Frans Nypels en Smeets' leermeester Bob Spaak. Ook Steve Jobs overleed; Lance Armstrong schreef daar een mooi verhaal over, en hij 'gaf' dat verhaal aan Smeets. De nationale honkbalploeg werd wereldkampioen en Smeets kwam in Artis, met zijn kleindochter, een oude bekende uit de sport tegen. Het leven in 2011 was één lang, mooi verhaal voor de man die, inderdaad, binnenkort vijfenzestig wordt. Maar zoals hij zegt: 'So what?'

Persoonlijke verhalen en bespiegelingen van de veelschrijver, sportverslaggever en radio- en tv-presentator (1947) waarin hij terugblikt op allerlei zaken en plaatsen en soms vergelijkingen trekt met hoe het nu is..

Samen zijn ze 150 jaar. Een mooi moment voor een grondige en heel eigen nabeschouwing van hun leven. Mart Smeets en Kees Jansma - twee iconen van de Nederlandse sportjournalistiek op televisie - samen blikken ze terug. In ontmoetingen en brieven spreken ze over zichzelf, elkaar, over ouder worden, over de glorie van sport, de gekte van de media en de krant van muziek, over verleden en toekomst, over vriendschap, familie, voetbal, wielrennen, basketbal, televisie en alles wat ze verder bezig houdt.

Wat zijn dat toch voor mannen die in drie weken Frankrijk op de fiets doorkruizen? Die afzien en winnen, klimmen en sprinten, verliezen en valpartijen overleven,heimwee hebben en soms huilen.Mart Smeets zei ooit dat het uitrijden van de Tour de France is voorbehouden aan 'echte mannen'. Hij grijpt de honderdste uitvoering van La Grande Boucle aan om honderd van die mannen in een kort portret neer te zetten. Het zijn persoonlijke herinneringen aan coureurs die hij de afgelopen dertig jaar van dichtbij meemaakte. Renners als Lino, Broers en Armstrong, mannen in een sportieve exercitie die door sommigen gekkenwerk wordt genoemd.In een afsluitend hoofdstuk laat Mart Smeets zijn peloton drie fictieve etappes rijden en maakt hij een persoonlijk dagklassement op dat kan worden gezien als de spiegel van de karakters en de fysieke eigenschappen van al die honderd mannen. Tegelijkertijd is het een speelse poging om tot een klassement aller tijden te komen.Honderd mannen is een verrassende verzamling obseraties, geschreven voor insiders zowel als voor nieuwelingen op Tour de France-gebied.

Impressies, verhalen, anekdoten etc. rond het onderwerp gele trui in de Tour de France.

Sinds de Tour van France in 1903 voor het eerst werd verreden, hebben er 258 Nederlandse mannen aan meegedaan. Ze kregen pech, vonden het te zwaar, haalden de eindstreep niet, of vierden juist grote successen, en alles daartussen. Velen zijn inmiddels vergeten. Mart Smeets haalt ze allemaal terug. Van elke renner achterhaalde hij de feiten en de levensloop, over velen schrijft hij er ook persoonlijke verhalen bij. Hij baseert zich op boeken, kranten en archieven, maar veel verhalen zijn ook uit eigen waarneming. Hij was zelf meer dan veertig jaar voor zijn journalistieke werk in de Tour.0Vanaf 1984 werd er ook een Tour de France voor vrouwen gereden. Die Tour Féminin zou zich onder verschillende namen en in verschillende vormen losmaken van de Tour voor mannen. Ook de Nederlandse vrouwen die meereden zet Mart Smeets op een rij.