Ikonen zijn op hout geschilderde afbeeldingen van Christus, de Moeder des Heren, Apostelen, Engelen, Profeten, Heiligen en kerkelijke feesten. Ze worden vereerd in de kerken van het Christelijk Oosten en in de huizen van gelovigen. Het woord 'Ikoon' komt van het Griekse 'EIKOON', wat beeld of portret betekent, maar dit doet geen recht aan hun diepere betekenis. Ikonen zijn sacrale voorwerpen die een verbinding creëren tussen de aardse wereld en het onzichtbare. Ze stralen de Goddelijke Heerlijkheid uit en zijn als gebeden in kleuren, waardoor ze geestelijke waarden onthullen. Ze fungeren als een zichtbare theologie, waarbij de kleuren de glorie van Goddelijke onvoorstelbaarheid uitstralen. Voor de moderne mens brengen ze een Evangelische Boodschap en veranderen ze de kijk op de aarde. Het licht van een bovenaardse dimensie vervult de Ikoon en raakt de toeschouwer, die het heilige ervaart en de Heer van alle leven benadert. Prof. F. v.d. Meer beschrijft Ikonen als 'de aanschouwelijke Rechtgelovigheid'. De Ikonen-kunst, een belangrijk document van de geestesgesteldheid in het Christelijk Oosten, fascineert veel westerse mensen, vooral door de toenemende contacten. De zoektocht naar eenheid met de Oosterse Kerk heeft, sinds het tweede Vaticaans Concilie, een fundamentele verandering ondergaan, waarbij Ikonen een belangrijke rol spelen. Dit boek beoogt een beter begrip tussen de Oosterse en Westerse Kerk, waarbij de geestelijke wa
W. P. Theunissen Books
