Jan Polkowski Book order (chronological)

Po latach służby prokurator Piotr Chmielewski wkracza w etap emerytury. Jednak życie szykuje dla niego niezwykłą niespodziankę. Pewnego dnia odwiedza go tajemnicza kobieta, która prosi go o pomoc w rozwikłaniu zagadki zniknięcia jej ukochanego brata. To wejście w nowy rozdział, który stanie się kulminacją intrygującego dochodzenia, pełnego mylących śladów i nieprzewidywalnych zwrotów akcji. W oparciu o tę zagadkową intrygę, Polkowski wplata pasjonujące wątki kryminalne i miłosne, które splatają się z głęboką analizą absurdu i zagrożeń w XXI-wiecznym społeczeństwie. Autor umiejętnie ukazuje piękny język w połączeniu z zawiłościami postaci, tworząc wartką narrację, która zaskakuje czytelnika na każdym kroku. Podczas lektury, przed czytelnikiem ukazuje się mozaika różnorodnych postaw i światopoglądów ludzkich. Powieść ta jest pełna emocji oraz subtelnej ironii, nadając całości unikalny charakter. Połączenie intrygującej fabuły i poetyckiego języka usatysfakcjonuje nawet najbardziej wymagającego czytelnika, zaś zakończenie nie tylko zaskakuje, ale też długo pozostaje w pamięci. JAN POLKOWSKI (1953) poeta, pisarz, wydawca i redaktor. W PRL publikował poza zasięgiem cenzury, a także redagował i wydawał w podziemiu książki i czasopisma. Po 1989 m.in. wydawca i redaktor naczelny dziennika Czas Krakowski, miesięcznika Film oraz strony internetowej Portalfilmowy.pl. Kawaler Orderu Orła Białego.

Z Polkowského básní čiší prazvláštní síla – nevídaná sebejistota básníkova nazírání světa, jež ke čtenáři proniká klidným, avšak sytým hlasem, bez zbytečného halasu a rétorických vzletů, byť ne bez patosu. Vždyť je tu řeč o tragických osudech. Neplyne odtud snadná útěcha, naopak, dobro zřídkakdy vítězí a děje se to za cenu nesmírného úsilí, nesčetných obětí a odříkání. Přesto však nejde o katastrofickou vizi, jež by překypovala beznadějí. Vnitřní síla této poezie nepřipouští zoufalství.

"Should poetry not be particularly sensitive to the anonymous, unuttered message, consumed by the noise of death and the chaos of lies?" – we read in a brief note attached to the collection. Polkowski, through a cycle of eighteen poems, answered his own question. He gave voice to the victims of a massacre that was as much a physical massacre as it was, in the long run, a psychological one. Of course, he could not give voice to everyone, only to some: five who were shot, one wounded, four grieving mothers, two fathers, two sons, two wives, one fiancée, and one brother. But this was entirely sufficient to grasp the atmosphere of life in that irreparably trauma-marked human community, the scale of the loss it suffered, the emotional depth of experienced misfortune, the Sisyphean tasks of memory and forgetting, and the struggle of imagination with the unimaginable.

Nowy tomik poezji Jana Polkowskiego z rysunkami Grzegorza Bednarskiego.