Frans F. de Haan Book order (chronological)

In this concluding volume of his poignant memoirs, Elie Wiesel, now a renowned writer at forty, resolves to advocate more vigorously for Holocaust survivors and the marginalized. He declares, "I will become militant. I will teach, share, bear witness." His words become his weapon as he embarks on a journey filled with unwavering battles. Wiesel engages with world leaders and travels to conflict-ridden regions to address pressing global issues. He defends persecuted Jews and dissidents in the Soviet Union, fights against apartheid in South Africa while supporting Mandela, and calls attention to atrocities in Cambodia and Bosnia. As an emissary for President Clinton, he visits refugee camps in Albania and Macedonia. He criticizes Ronald Reagan for his visit to Bitburg and supports Lech Walesa while challenging some of his views. Wiesel confronts Francois Mitterrand over misrepresentations of his past and battles Holocaust deniers. He joins young Austrians protesting against rising fascism and is awarded the Nobel Peace Prize. Throughout his journey, Wiesel remains deeply connected to Israel, reflecting on its leaders and internal conflicts. He recounts the establishment of the Holocaust Museum in Washington, D.C., shares his emotional return to Auschwitz, and remembers his lost family and Yitzhak Rabin.

Wie, tussen ons gezegd en gezwegen, heeft nooit de indruk gehad dat hij gek werd? En is iedereen niet op zijn manier waanzinnig? De New Yorkse hoofdpersoon van deze roman denkt dat hij waanzinnig wordt door een teveel aan herinneringen. Hij besluit zich van zijn fantomen te ontdoen en zoekt derhalve een psychoanalyticus op. Tijdens lange sessies in haar praktijk vertelt de hoofdpersoon haar zijn levensverhaal. In Een waanzinnig verlangen om te dansen ontvouwt Elie Wiesel zijn herinneringen aan de twintigste eeuw en de rampen die plaatsvonden. Het is een roman over het leerproces van jezelf ontdekken tot in de duisterste spelonken, maar ook een boek over een innerlijk avontuur dat wordt voortgestuwd door de wil om te weten en de zekerheid dat alleen liefde de diepste wonden kan genezen.

Στο 58, rue de la Mare, στο XXο διαμέρισμα του Παρισιού, ζουν οι Γκουτμάν και οι Ρογίνσκι. Φεύγοντας από την φρίκη των πογκρόμ, τα δύο ζευγάρια ήρθαν, το ένα από την Ουκρανία το 1919 και το άλλο από την Πολωνία το 1921, και απέκτησαν από ένα παιδί: τον Μορίς και την Έλσα. Είναι εργατικοί και θερμοί. Θέλουν να ξεχάσουν, να ενσωματωθούν και η πολιτογράφησή τους τους γεμίζει χαρά. Ωστόσο, η ύπουλη άνοδος του αντισημιτισμού δημιουργεί μια «παράξενη» φοβία και προβλήματα στην εργασία. Οι χρόνια περνούν με χαρές και λύπες, αλλά η ιστορία προχωρά προς τον εφιάλτη. Αντίο Βολόντια. Μια ευρεία τοιχογραφία της Γαλλίας από το 1925 έως το 1945, με τα γεγονότα της εποχής, τις πολιτικές δολοφονίες, το Λαϊκό Μέτωπο... Ένα υπέροχο μυθιστόρημα με πολλούς αξέχαστους χαρακτήρες, γεμάτο από κωμικές αναμνήσεις, χιούμορ, ακριβείς περιγραφές, συναισθήματα, βία και φόβο, αγάπη και τρυφερότητα.