Peter Henk Steenhuis Books

Het bekendste onderduikverhaal is dat van Anne Frank. Maar er waren natuurlijk veel meer kinderen die ondergedoken zaten, en een aantal heeft de oorlog wel overleefd. In dit boek vertellen veertien van hen hun onderduikverhaal. Zo lees je over Maurice, die samen met zijn broertje ontsnapt uit de trein naar Westerbork. En over Jaap, die zich in de vuilnisbak verstopt als de Duitse commando’s het huis binnenvallen. Over Jack die geslagen wordt door zijn onderduikmoeder. Maar ook over Rita, die het zo fijn heeft bij haar onderduikouders dat ze eigenlijk niet meer weg wil.

Enkele honderdduizenden scholieren gingen tussen 1864 en 1974 naar de hbs, de hogere burgerschool. Ze hadden geluk, want de hbs is de parel uit de Nederlandse onderwijsgeschiedenis.De hbs was in tegenstelling tot het gymnasium gericht op praktisch toepasbare vakken. Hbs’ers werden voorbereid op belangrijke posities in een moderne maatschappij. Zij moesten, zo was het plan, van Nederland weer een welvarende en moderne samenleving maken. En dat lukte… Veel bekende ondernemers, politici, kunstenaars en Nobelprijswinnaars zijn oud-hbs’ers. Wij van de hbs is het eerste geschiedenisboek van deze school. Het staat vol met nieuwe feiten en inzichten, prachtig beeldmateriaal en bevat onvergetelijke verhalen van Jan Mulder, Freek de Jonge, Neelie Kroes, Maarten ’t Hart, Willeke van Ammelrooy, Gerrit Zalm, Herman Koch, Maarten Spanjer, Frits Spits, Hedy d’Ancona en vele anderen.Wij van de hbs zal oud-hbs’ers doen terugverlangen naar hun school. Niet-hbs’ers zullen zich verbazen over hoe een schooltype de toekomst van Nederland bepaalde.

Voortdurend in discussie, niet alleen met anderen maar ook met zichzelf, onderzoekt Hans Achterhuis de grote vragen van deze tijd. Wat doen we met de maatschappelijke schade die de financiële sector heeft aangericht? Is geweld gerechtvaardigd om een betere wereld te realiseren, bijvoorbeeld in Syrie of Afghanistan? Stemt heb belang van professionals in de zorgsector wel overeen met dat van de patiënt? En gaat ons gedemocratiseerde onderwijssysteem niet ken koste van de uitblinkers die ons land zo hard nodig heeft? Over deze en andere vragen ging Hans Achterhuis de afeglopen twee jaar diepgaand in gesprek met Trouw-journalist Peter Henk Steenhuis. Daarvan is dit boek de schriftelijke neerslag. Er moeten altijd "tegendenkers" zijn, luizen in de pels van links en rechts.

De wereld is complex, maar zit toch eenvoudiger in elkaar dan je denkt. Want welke weg je ook neemt in het leven, je belandt toch altijd weer in dezelfde soorten gebouwen. We leven in privéhuizen, werken in private gebouwen, organiseren onszelf rond publieke gebouwen en besturen de samenleving vanuit politieke gebouwen. Om het leven in deze vier levenssferen goed te laten verlopen, trainen we ons in vier trainingsgebouwen: de tempel, de sportschool, het museum en de academie. Deze gebouwen zijn rond ieder centraal plein (de agora) van elke stad overal ter wereld te vinden, stelt René Gude. Als je je gemakkelijk wilt bewegen in het leven, dan doe je er dus goed aan de leidende beginselen van alle gebouwen te leren kennen. Steek het plein eens over, loop fysiek of mentaal een ander gebouw binnen en verdiep je aldus in de levens- en trainingssferen. Dat is de kortste weg naar persoonlijke ontwikkeling en een integere persoonlijkheid.

Een jonge internist wordt achtervolgd door een geval van euthanasie uit zijn studietijd.

Hovoříme-li o ukrývaných dětech, každý hned pomyslí na Anne Frankovou. Co ale víme o tisícovkách dalších židovských dětí a dospělých, kteří se za druhé světové války ukrývali také? Mnozí z nich byli zatčeni, deportováni a většinou zavražděni v koncentračních táborech. Jiným se podařilo přežít. Kniha Ukrývané děti obsahuje patnáct autentických výpovědí o dramatech, strachu, nejistotě a odcizení, kterými si ukrývané děti prošly. Protagonisté zdokumentovaných příběhů patří k posledním žijícím svědkům a mnozí z nich vyprávěli o svých zkušenostech vůbec poprvé. Tyto příběhy vykreslují dojemný obraz doby, kdy byly tisíce dětí odloučeny od svých rodičů kvůli pronásledování a válečnému násilí. Jak se ukrývalo? Kam měl člověk jít? Jaké to je, nemít svobodu být tím, kým jste, věřit tomu, čemu chcete, moct říkat, co chcete? Skrývání bylo „tlakovým hrncem“, v němž vřely emoce, kde byl přítomen strach i nenávist, stejně jako láska a obětavost.