Daniel Vincent Gallery, urodzony w 1901 roku w katolickiej rodzinie w Chicago, miał znaczący wpływ na jego poglądy dotyczące okresu powojennego. W 1917 roku rozpoczął naukę w US Naval Academy, specjalizując się w lotnictwie morskim. Jako olimpijczyk w zapasach w 1920 roku, w 1942 roku objął dowództwo amerykańskiej grupy lotniczej w Reykjaviku, gdzie zniszczył U-boota. W 1943 roku dowodził lotniskowcem USS Guadalcanal, budowanym metodą Kaisera, która budziła sceptycyzm wśród marynarzy. Mimo obaw, okręt sprawdził się dobrze na morzu. Pod jego dowództwem, grupy zwalczające U-booty odnosiły sukcesy, w tym zatopienie U-515 i U-68. Największym osiągnięciem Gallerego było zdobycie U-505 z cennymi książkami kodowymi. Jego styl przywództwa przypominał kowboja, a przemówienia, takie jak to o roli sprawnego WC w bazie, przeszły do historii Marynarki USA. Po wojnie, jako kontradmirał, dowodził USS Hancock i uczestniczył w konflikcie koreańskim, będąc przeciwnikiem komunizmu. Książka ukazuje drugą stronę dramatu Henkego, ale nie ogranicza się tylko do tego wątku, ukazując również pomysłowość Gallerego jako pogromcy U-bootów. Lektura dostarcza wielu wrażeń.
