Manhattan na pustyni. Oszałamiające drapacze chmur, wyspy palmowe, złote plaże, wspaniałe hotele, sklepy i restauracje. Tak najczęściej postrzegany jest Dubaj. Czy taki jest naprawdę? Co kryje się za szklaną nowoczesnością miasta? Podróż do Dubaju, tak odległego od dotychczasowych wypraw autora, to prezent dla żony Lindy – pierwsze wspólne wakacje, i to pięciogwiazdkowe! Jednak dziennikarskie oko Jacka Pałkiewicza, odkrywcy źródeł Amazonii, dostrzegło pęknięcia w monolicie dubajskiego luksusu. Powszechnie uważa się, że bogactwo Dubaju pochodzi ze złóż roponośnych, ale jego źródła leżą w szybko rosnących rynkach nieruchomości, finansów, turystyce i transporcie lotniczym. Emiratczykiem jest zaledwie co czwarty mieszkaniec. Na przedmieściach odkrywa się przerażające getta, zamieszkane przez setki tysięcy nędznie wynagradzanych Pakistańczyków i Hindusów, którzy niewolniczą pracą budują i utrzymują blask Dubaju. Walczą o przetrwanie, wierząc, że taki jest ich los. Oszałamiająca oaza luksusu okazuje się fatamorganą, a prawdziwa pustynia zaczyna się tam, gdzie kończą się zraszacze nawadniające trawniki, kwiaty i palmy.
