Powrót do wakacji na wsi i trudnego dzieciństwa, naznaczonego międzypokoleniowym konfliktem, staje się tłem dla historii narratorki. Młoda bohaterka obserwuje świat rozdzielony między dominującym ojcem a idealną, lecz odrzuconą matką, która nie potrafi odnaleźć swojego miejsca. Dziecko zmaga się z poczuciem winy, próbując zrozumieć skomplikowane relacje rodzinne. Historia ta jest zapisem pamięci, gdzie zioła i liście włożone między kartki książki symbolizują to, co chcemy zachować lub zapomnieć. Opowieść dotyka przyjaźni, łącząc świat dziecka z miasta z wakacjami na wsi, oraz poszukiwania tożsamości. Autorka stawia fundamentalne pytania o dobro i zło, zastanawiając się, czy jesteśmy złem naznaczeni, czy też dokonujemy świadomych wyborów. Książka emanuje zapachami natury i doświadczeniem niesprawiedliwości, łącząc urok baśni z brutalną prawdą. Warto wyruszyć w tę magiczną podróż, przeszukując gęstwiny historii i pamiętając o swoich korzeniach. Zośka Papużanka, w swoim pięknym języku, snuje gorzko-słodką opowieść o rodzinnych relacjach, nie pomijając żadnego detalu. Jej talent sprawia, że czytelnik pragnie zatrzymać się w tej rzeczywistości na dłużej.
