Stéphane Maltère Books

Des naufragés jetés par la tempête dans l'île des Esclaves sont obligés, selon la loi de cette république, d'échanger leurs conditions : de maître, Iphicrate devient l'esclave de son esclave Arlequin, et Euphrosine, de maîtresse, devient l'esclave de son esclave Cléanthis. Mais cet échange ne fait que remplacer une oppression d'usage et de tradition par une oppression de rancune et de vengeance. Seule la transformation des coeurs peut rendre l'inégalité des rangs acceptable et juste en faisant reconnaître par tous l'égalité des âmes. Cette transformation est l'œuvre d'Arlequin, qui pardonne à son maître, lui rend son pouvoir, et dont la générosité est contagieuse. L'Île des Esclaves, comédie rapide et intense, où triomphe Arlequin, réunit, comme souvent chez Marivaux, la bouffonnerie et le sublime.

Arcydzieło Hugo w wybranych fragmentach ułatwiających czytanie, między powieścią historyczną a powieścią noir Paryż. 1482. Na placu Notre-Dame Esmeralda, młoda bohema o dzikiej urodzie, tańczy i porusza serca. Jego miłość do Phoebus de Châteaupers, kapitana gwardii, wyzwala złą zazdrość archidiakona Claude'a Frollo. Z pomocą Quasimodo, papieża szaleńców o potwornej brzydocie, zrobi wszystko, by zniszczyć tę czarodziejkę o tajemniczej przeszłości. Na tym historycznym fresku los bohaterów rozgrywa się wokół najsłynniejszej katedry na świecie. Notre-Dame de Paris, główne dzieło przywódcy romantyzmu , napisane, gdy Wiktor Hugo nie miał jeszcze trzydziestu lat, oscyluje między powieścią historyczną a powieścią gotycką , grając rejestry na scenie, w Paryżu, mieście wszystkiego, co możliwe, postaciom podlegającym ich przeznaczenie .