Jak myśleć o życiu i śmierci w postapokaliptycznym świecie? Jak łączyć globalne wyzwania z intymnymi szczegółami życia? Autorka bada, jak tworzyć odpowiedzialne relacje ze światem, myśląc o człowieku nie tylko jako jednostce, ale jako „byciu ze świata”. Zadaje pytania o antropo-decentralizację i relacyjność, współ-myśląc z tekstami współczesnych myślicielek posthumanizmu, takich jak Karen Barad, Rosi Braidotti i inni. Eseje w zbiorze eksplorują różne narracje naukowe, filozoficzne i artystyczne, które opisują świat i proponują nowe sposoby myślenia o „naszym jutrze”, czasem podważając liniowy obraz czasu. Publikacja jest próbą wypracowania teorii i wizji, które rozpoznają specyfikę „naszego dzisiaj” i zmierzają ku praktykom zmiany codziennego etosu. Finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2016–2019.
