Under Xi Jinping, China has embarked into more aggressive gray zone tactics and operations, especially in the South China Sea and the Taiwan Strait. While this new assertiveness has intensified the likelihood of military crises, especially with the United States, Xi has been keen to remain under the threshold of war. Can this strategy succeed?
Jean-Pierre Cabestan Books




Le développement économique rapide de la Chine, sa modernisation militaire, et ses passions nationalistes croissantes semblent inéluctablement mener à un conflit armé. Les tensions sont exacerbées par les revendications de Pékin en mer de Chine du Sud, le différend territorial avec le Japon sur les îles Senkaku (Diaoyu), et la détermination de Xi Jinping à réunifier Taiwan. Ces éléments constituent des sources potentielles de conflit, avec des prévisions d'affrontement militaire dans le détroit de Formose où la Chine pourrait émerger victorieuse. Actuellement, le gouvernement chinois utilise de plus en plus les « zones grises » entre paix et guerre, une stratégie qui s'est étendue à la frontière sino-indienne depuis 2020. Cela permet à l'Armée populaire de libération (APL) et à d'autres agences de sécurité d'améliorer leur capacité de projection de forces et leur préparation au combat. Toutefois, les conséquences d'une guerre ouverte, non seulement avec les États-Unis, sont considérables. Cela pousse l'APL à envisager des « opérations extérieures » plus limitées. Ainsi, bien que les passions humaines soient imprévisibles et que des crises militaires puissent survenir, la dynamique actuelle semble orienter la Chine et les États-Unis vers une nouvelle forme de guerre froide plutôt qu'un conflit armé direct.
Polityka zagraniczna Chin
- 422 pages
- 15 hours of reading
Wzrost mocarstwowego apetytu Chińskiej Republiki Ludowej budzi wiele pytań. O perspektywy rozwoju jej gospodarki, o tempo modernizacji armii, ale przede wszystkim o środki, jakimi władze w Pekinie zamierzają potwierdzać świeżo uzyskany status. Czy posuną się do konfliktu zbrojnego z sąsiadami? Czy faktycznie są zakładnikami rosnącego chińskiego nacjonalizmu, czy raczej wykorzystują go do osiągnięcia własnych celów dyplomatyczno-strategicznych? W końcu – czy chińska polityka zagraniczna i bezpieczeństwa nie służy przede wszystkim utrzymaniu systemu monopolu partyjnego, którego rządzący nie chcą się wyrzec? Jaka przyszłość czeka reżim kierowany od listopada 2012 roku przez Xi Jinpinga? Jean-Pierre Cabestan – wybitny francuski politolog - odpowiada na te pytania, badając skrupulatnie chińskie realia – analizuje posunięcia władz, język rządzących i ich doradców oraz mechanizmy podejmowania decyzji (uwzględniając ostatnie przetasowania na najwyższych szczeblach władz). Jego refleksja, o wyjątkowej precyzji i głębi, jest nieocenionym wkładem w dyskusję na temat przyszłości chińskiej polityki zagranicznej i jej znaczenia dla reszty społeczności międzynarodowej. Na okładce wykorzystano rysunek chińskiego rysownika Crazy Craba, z cyklu Hexie Farm - ???.
Revue Pouvoirs n 81. Ouvrage broch au format 15x22, 208 p. Bon tat. Seuil. 17/04/1997.