Kiki Coumans Books

Deals with the conflicts and thoughts of a young Jewish concentration-camp veteran as he prepares to assassinate a British hostage in occupied Palestine.

"Uno dei più toccanti atti d'amore e di giustizia per le donne afghane." (Corriere della Sera) Una donna velata siede al capezzale del marito ferito e privo di conoscenza. Accorda il suo respiro su quello dell'uomo, e per la prima volta gli parla. Frammenti di tenerezza, piccoli sogni, illusioni. Poi, a poco a poco, in un fiume liberatorio, tutta la vita le esce di bocca. Pronuncia parole proibite, parole ribelli. Condanna gli uomini e le loro guerre, il fanatismo dei soldati di Allah e la violenza. Osa parlare di religione, di amore e dei piaceri del corpo. Svela piccoli segreti e grandi colpe. Una voce che affiora da secoli di sottomissione e di sofferenza. Incanta, prega, grida. Ritrova se stessa. Ed è, infine, liberata.

Kaboel, eind jaren negentig. Rassoel keert terug naar zijn geboorteland. Zijn vader, een overtuigd communist, stuurde hem naar Sint-Petersburg, maar daar deed Rassoel meer liefde op voor Dostojevski dan voor de ideologie van het communisme. Sinds de Russische bezetter Afghanistan heeft verlaten, woedt er een bloedige burgeroorlog en Rassoel ziet Kaboel ten onder gaan aan wreedheid en corruptie. Hij besluit niet langer werkeloos toe te zien, maar gerechtigheid terug te brengen in de samenleving.

Pas wanneer hij in Parijs woont, kan de verteller in Riem schrijven over het Arabische bergdorp waar hij is opgegroeid. De kinderen hebben er geen geboortejaar, alle jongens dragen een riem en een mes, poëzie en zang staan er in hoog aanzien. De wereld verandert echter snel door de komst van een school. Kinderen leren nieuwe woorden en begrippen. Ze gaan studeren in de stad, en velen vertrekken naar een ver buitenland. In het dorp is de oude Hizaam door zijn kennis van het verleden de ziel. De verteller wordt zijn verre opvolger. Deze heeft immers de wereld van twee kanten leren bezien: Arabisch, van achter naar voor, en Frans, van voor naar achter

Twee veertienjarige jongens, Sacha en Augustin, gaan op zoek naar thrills in het Parijs van de bevoorrechten. Ze trekken van feest naar feest, gaan van appartement dat op de Seine uitkijkt naar luxe hotelsuite ze drinken, roken, vrijen en spuiten, meestal tegelijkertijd. Ze gaan alleen naar school als ze daar zin in hebben en voelen zich door niets uitgedaagd. Ze zoeken wanhopig naar steeds extremere ervaringen, want wie geeft nog ergens om in deze tijd? Niets doet ertoe. Sacha Sperling beschrijft in Ik, voor eeuwig de angsten, twijfels en gevoelens van de jongere generatie en laat met een avontuurlijke stijl zijn verbazingwekkende literaire volwassenheid zien.

In an erotic memoir, the author honestly and graphically describes her active and free sexual life of physical gratification, the consequences of sex stripped of sentiment, and the fallacies of female sexuality.