De opstand van Wilhelmshaven
Een episode uit de geschiedenis van de revolutionaire beweging bij de Duitse marine 1918 -1919
De brosjure 'De opstand van Wilhelmshaven' werd tegen het eind van de tweede wereldoorlog, in 1943, door 'Icarus' geschreven. De schrijver deed zelf mee aan de opstand. De opstand van Wilhelmshaven was een muiterij van Duitse matrozen tegen deelname aan de eerste wereldoorlog. Deze matrozen bleven trouw aan de revolutionaire linkerzijde, die voor een groot deel verbonden is aan de namen van Luxemburg en Liebknecht. Men was tegen de imperialistische oorlog en zo mogelijk moest deze omgezet worden in een burgeroorlog tegen de kapitalistenklasse. De matrozen probeerden aansluiting te zoeken bij de groeiende radenbeweging onder de Duitse arbeiders. Zij geloofden niet in leiders, maar zagen meer in autonome organisatievormen. Uiteindelijk werd deze revolutie neergeslagen en verraden door de sociaal-demokraten die hun 'witte' troepen afstuurden op de revolutionaire matrozen. Door de persoonlijke betrokkenheid van de schrijver is het zeker geen droge opsomming van feiten maar veel meer een sfeertekening van de gebeurtenissen.