F.B. Hotz Books

Theo Sontrop, de toenmalige directeur van De Arbeiderspers, en literair redacteur Martin Ros zouden het nog vaak in de stapel ongevraagd toegestuurde kopij troffen ze zelden iets bruikbaars aan, tot er in december 1974 ineens een verbluffend goed geschreven, puntgaaf verhaal, 'De tramrace', bij de post zat, als inzending voor het tijdschrift Maatstaf. De schrijver was F.B. Hotz, een volslagen onbekende 52-jarige man uit Oegstgeest.In de ruim twintig jaar die daarop volgden schreef Hotz een indrukwekkend, zij het in omvang bescheiden oeuvre bij elkaar met nog vele andere prachtverhalen. In Hotz' verhalen spelen slechte huwelijken, schuldbesef en drang tot boetedoening alsook het zoeken naar een zinvolle bestemming een grote rol. Toch heeft zijn werk, bij alle pech, sof en mislukking die hij beschrijft, iets monters en opbeurends. Een keur van Hotz' verhalen is in deze door Aleid Truijens samengestelde bloemlezing te vinden.

A bundle of short stories about mothers.Description in Dutch:Elke moeder speelt op haar eigen, unieke wijze een wezenlijke rol in het leven van haar kinderen. Een ontroerende bundel met de mooiste verhalen over de vertederende, komische, maar vaak ook zo praktische kanten van het moederschap.

Dutch

Een man werkt jarenlang aan het ontwerp van een fort, maar voordat het af is, hort hij dat zijn werk door de techniek is ingehaald. De uitvinding van de brisantgraaat maakt het fort onverdedigbaar. Het is een 'dood weermiddel' geworden.

Bloedstollend in Goed gebundeld 1997. Lieve Joris portretteert een Afrikaanse telefoonbeheerder, Manon Uphoff een oude eunuch in China, Boeli van Leeuwen laat zien wat armoede in Venezuela is. Dichterbij blijven Remco Campert en Nicolaas Matsier in hun korte observaties van huis en haard. Heere Heeresma jr. maakt van een versleten vrachtwagenchauffeur de laatste cowboy. Een collega te belasteren, leert Herman Koch in zijn - per ongeluk openbaar gemaakte - sollicitatiebrief. De zakkenrollers van Schiphol krijgen een gezicht bij Russell Artus. Natuurlijk komen de familieverhoudingen ook aan bod. Frans Pointl en F.B. Hotz schrijven over sombere ooms en stuntelende vaders. Ook bij debutant Hafid Bouazza en Wim Neetens gaapt het gat tussen vaders en zonen. Neetens schrijft 'We zien ons leven zelden achter ons liggen als een stroom in de tijd, een verhaal. Integendeel: meestal zien we niets meer dan een rij vlekken en beelden - kleine, stralende eilanden in een zee van vergeten. Het verleden willen begrijpen en vasthouden, dat proberen - nu de eeuwwisseling nadert - meer schrijvers in Goed gebundeld 1997.

Bloemlezing van verhalen waarin vakantievreugde verkeert in vakantieleed.

Verhalen van binnenlandse schrijvers over Limburg.