Aan het begin van de twintigste eeuw overleeft de jongeling Joan Bras op miraculeuze wijze een schipbreuk nabij Ilhabela, een eiland voor de kust van Brazilië. Joan beleeft er een gepassioneerde liefdesgeschiedenis met Catarina en ze krijgen een dochtertje, Sión. Maar Catarina sterft en vader en dochter groeien uit elkaar. Jaren later trouwt Joan met Isabelle, de dochter van een rijke Fransman. Gevieren verhuizen ze naar Parijs, maar de aanvankelijke harmonie moet plaatsmaken voor onenigheid, geheimen en zelfs overspel ...
Blanca Perea, docent taalkunde aan een universiteit in Madrid, is een vrouw van midden veertig. Ze is getrouwd, de kinderen zijn het huis uit en wanneer haar man haar verlaat voor een jongere vrouw, verliest ze alle grond onder de voeten. Om tot zichzelf te komen vertrekt ze naar Californië. Hier werkt ze mee aan een tijdelijk project: het ordenen van de nalatenschap van professor Andrés Fontana. Deze man heeft een groot deel van zijn leven onderzoek verricht naar het bestaan van een vergeten missiepost langs de Camino Real, de historische route die de Spaanse missieposten in Californië omstreeks 1600 met elkaar verbond. Ongewild wordt Blanca het middelpunt van een controverse tussen Luis Zárate, het sectiehoofd van haar afdeling, en Daniel Carter, een oud-student van Fontana. Niet alleen in hun academische loopbaan zijn deze twee koppige mannen lijnrecht tegenover elkaar komen te staan, ook hun belangstelling voor Blanca leidt tot onverwachte verwikkelingen. In al deze strubbelingen wordt de strijd die Andrés Fontana moest leveren om zijn gelijk over de vergeten missiepost te bewijzen, meer en meer een spiegel voor de strijd die Blanca zelf moet voeren om met haar eigen verleden in het reine te komen. En met haar oude en nieuwe gevoelens.
Als twee klasgenoten van Timon slachtoffer worden van een gewelddadige overval, besluit hij op zoek te gaan naar de daders. Hij komt tot een schokkende ontdekking. Vanaf ca. 9 jaar.
De negentiende eeuw loopt bijna ten einde. In Barcelona, het mekka voor beginnende kunstenaars, is de jonge, getalenteerde Pablo Picasso onvermoeibaar op zoek naar nieuwe artistieke uitdrukkingsvormen. Zijn missie is een moderne manier van schilderen te scheppen, die alle oude, bekende stijlen in één klap te niet zal doen. Maar behalve deze obsessie voor de kunst bezit hij helemaal niets. De enige plek waar hij - gratis - onderdak vindt is een bordeel aan de Calle de Avinyó. Als hij niet lang daarna - een voor een - de prostituees van dit bordeel worden vermord lijkt alle bewijs naar Pablo te wijzen. Hoe kan hij zijn onschuld aantonen? Hoe kan hij de politie ervan overtuigen dat hij de enige is die het gezicht van de moordenaar kent omdat hij hem heeft getekend? En hoe kunnen de moorden in verband worden gebracht met Picasso's latere schilderij Les Demoiselles d'Avignon, een van de meest revolutionaire werken uit de kunstgeschiedenis?
