Louteringen
- 201 pages
- 8 hours of reading
Uit de kritieken naar aanleiding van de eerste druk (1916): 'n boek dat nooit in de huiskamer of in de nabijheid van jonge mensen mag rondzwerven. - Maar dat niettemin zéér goed geschreven is.



Uit de kritieken naar aanleiding van de eerste druk (1916): 'n boek dat nooit in de huiskamer of in de nabijheid van jonge mensen mag rondzwerven. - Maar dat niettemin zéér goed geschreven is.
Nijmegen in gedichten
Guillaume van der Graft, ooit in het v/h roomse Nijmegen verdwaald als hervormd predikant, dichtte het: 'Tussen Hoorn en Maastricht/halverwege/in 't midden ligt/Nijmegen/ de navel van 't land'. De meest noordelijke stad van het zuiden, de meest zuidelijke van het noorden, Nijmegen lijkt het soms zelf niet te weten. Wel wil zij de oudste stad van Nederland heten. En tweeduizend jaar leven vieren. Dat doet ze in 2005. Wam de Moor, van jongsafaan opgegroeid in de stad aan de rivier de Waal, de stad van Karel de Grote en Marieken van Nieumeghen, van het vergissingsbombardement van 22 februari 1944 en de lange oorlogswinter, zocht deze fraaie verzameling gedichten bijeen waarmee Nijmegen wordt getekend. Het mirakelspel van Mariken tussen de historische hymnen van P.C. Hooftprijswinnaar Ter Balkt, de dichterlijke schetsen van Nescio, Victor Vroomkoning, Marijke Hanegraaf en Cees van der Pluijm, liefdevolle liedteksten van het Nimweegs Soap Theater en Frank Boeijen. En, niet te missen voor de Vierdaagsestad die Nijmegen onvermijdelijk is, het marsliedje van Clinge Doorenbos. Een bundel vol ontdekkingen en aansporingen voor iedere dichter om zich spoorslags naar deze stad op de grens van Nederland en Nordrhein-Westfalen en van Noord en Zuid, deze Navel van 't land, te begeven. Want er kan nog véél meer over deze stad gedicht worden. Als je haar maar kent.
Twintig jaar na het eigenlijke ontstaan van deze bundel gedichten heeft de politieke lading ervan, helaas, nog niets aan kracht ingeboet. Men kan zelfs vaststellen dat de verhouding tussen Israëli’s van Joodse en Israëli’s van Palestijnse afkomst door het geweld van beide zijden verslechterd is vergeleken bij 1982. In dat jaar vormde de massamoord door christelijke Libanese milities op honderden vluchtelingen in de kampen Sabra en Sjatilah voor Ed de Moor de concrete aanleiding om zijn vertalingen uit de poëzie van Palestijnse Israëli’s te bundelen.