Otakar Szourek, najwybitniejszy czeski znawca Dworzaka, podkreśla bogactwo jego twórczej fantazji, której źródłem jest niezwykła melodyjność muzyki. Ta cecha przyczyniła się do światowej popularności kompozytora, który dzięki zrozumiałości i przejrzystości swoich dzieł zyskał zaszczytne miejsce wśród słowiańskich twórców. Dworzaka cechowało prostolinijne, "muzykanckie" podejście do życia, a także głęboki zmysł społeczny i patriotyczny, co odzwierciedla jego biografia. Jego twórczość obejmuje wszystkie gałęzie muzyki XIX wieku, z wyraźnym naciskiem na symfonikę, w tym dziewięć symfonii, pięć poematów symfonicznych oraz koncerty solowe. W muzyce wokalnej znajdziemy dwanaście oper, oratoria, kantaty oraz liczne pieśni. Wśród miniatur instrumentalnych wyróżniają się utwory fortepianowe i skrzypcowe, które dzięki prostocie i wartości artystycznej doczekały się licznych transkrypcji. Szczególnie popularna jest Humoreska, skomponowana w 1894 roku, która, mimo braku bezpośrednich odniesień do czeskich tańców ludowych, ujawnia swoje ludowe pochodzenie w liryce i melancholijnej zadumie. Te cechy sprawiają, że utwór jest zrozumiały i bliski każdemu słuchaczowi, a jego wyjątkowy styl łączy melodyjność z klasyczną doskonałością formalną.
Dworzak Book order (chronological)
