Wojna stuletnia to historia najdłuższego konfliktu w średniowiecznej Europie, będącego ostatnim aktem trzechsetletniej wojny, która rozpoczęła się za czasów Eleonory Akwitańskiej. Dzieło to uznawane jest za jedno z najważniejszych ujęć historii serii wojen angielsko-francuskich o spadek po Kapetyngach. Konflikt ten, rozciągnięty w czasie, towarzyszyły bunty we Flandrii, walki angielsko-szkockie oraz wojny o sukcesję w Bretanii i Kastylii, a także problemy z najemnikami. Autor ukazuje, jak wojna przyczyniła się do odejścia od feudalizmu i kształtowania nowoczesnych struktur państwowych, angażując zarówno elitę, jak i plebs. Wpływ na przebieg konfliktu miały kryzysy gospodarcze, epidemie, narodziny świadomości narodowej oraz reformy Kościoła. Jean Favier wzbogaca narrację opisami życia średniowiecznego człowieka, jego cierpień i prób przetrwania. Praca ta ukazuje, że historia wojny to nie tylko opowieść o bitwach, ale także o ludziach, którzy brali w niej udział. Ożywają zarówno znani bohaterowie, jak Edward Czarny Książę czy Joanna d’Arc, jak i mniej znani, ale równie ważni. Jean Favier, francuski historyk i mediewista, był autorem wielu prac, w tym dzieła, które przybliża polskiemu czytelnikowi epokę schyłkowego średniowiecza.
