Tadeusz Dołęga-Mostowicz Books

Život v poľských mestách a dedinách sa veľmi podobá nášmu, a preto je i prostredie Mastičkára nášmu čitateľovi blízke. Svetoznámy chirurg Wilczur žije vo Varšave, no v tomto meste sa dej iba otvára. Potom nás už autor zavedie do malej poľskej dediny, kde sa staneme svedkami ďalšieho osudu Antona Kosibu. Tento statočný a pracovitý starec má rád ľudí a snaží sa im zo všetkých síl pomáhať, hoci sa mu za jeho liečenie nakoniec namiesto vďaky ujde väzenie. Súčasne s Kosi-bom spoznávame i pár mladých zaľúbencov - skromnú Marienku a továrnikovho syna Leška - ktorí musia prekonať mnoho prekážok, kým si uvedomia silu svojej lásky a kým sa im podarí zvíťaziť nad malomeštiackymi predsudkami prostredia.

Dalsze losy bohatera powieści Znachor, profesora Rafała Wilczura, wybitnego chirurga, który po wielu latach tułaczki spowodowanej amnezją wraca na stanowisko kierownika renomowanej warszawskiej kliniki. Powrót ten jednak oznacza kres kariery jego dotychczasowego zastępcy, profesora Dobranieckiego, który w związku z tym rozpoczyna kampanię oszczerstw i pomówień wymierzoną w swojego zwierzchnika. Rezultatem knowań Dobranieckiego jest to, że Wilczur zostaje bezpodstawnie oskarżony o karygodne zaniedbania w pracy, a wypłata olbrzymiego odszkodowania za niezawiniony zgon pacjenta sprawia, iż ten szlachetny i bezinteresowny lekarz traci także cały swój majątek. Skrzywdzony, zaszczuty, zrujnowany psychicznie i materialnie, postanawia opuścić stolicę i powrócić do starego młyna, gdzie kiedyś żył jako powszechnie szanowany wiejski znachor. Wraz z Wilczurem osiedla się tam zakochana w nim młoda lekarka oraz jego ekscentryczny przyjaciel. Czy Rafał Wilczur odnajdzie w poleskich Radoliszkach upragniony spokój, a miłość pięknej, młodej i szlachetnej kobiety stanie się skutecznym lekiem na jego depresję i pozwoli mu odnaleźć utracony sens życia?

Dramatyczne losy urzędnika magistratu, doktora praw Franciszka Murka, który zostaje zwolniony z pracy wskutek bezpodstawnych oskarżeń dotyczących jego rzekomo lewicowej przeszłości politycznej. Pomimo usilnych starań, Murek nie jest w stanie odzyskać utraconej pozycji społecznej. Popada w skrajną nędzę i staje się bezdomny. Jest człowiekiem uczciwym i miłującym praworządność, co w zmaterializowanym i totalnie skorumpowanym społeczeństwie jest ogromną przeszkodą w walce o byt. Kolejne doświadczenia, kontakty z różnymi środowiskami – od przedstawicieli władzy po komunistów i bandytów – przynoszą mu jedynie gorzkie rozczarowania. Najbardziej bolesne z owych rozczarowań dotyczą życia osobistego. Staną się one swoistą szkołą życia. Doktor Murek, zdesperowany i pozbawiony wszelkich złudzeń, rzuca wyzwanie społeczeństwu. Z jakim skutkiem? Tego dowiemy się z drugiej części tej opowieści – "Drugie życie doktora Murka".

Poruszająca opowieść o trudnej męskiej przyjaźni zrodzonej na froncie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. Bohaterów książki, Justyna Kielskiego i Marka Domaszewicza, młodych ludzi o krańcowo odmiennych temperamentach, poglądach i zainteresowaniach, łączy silna więź sympatii, szacunku i zaufania. Dzieli ich natomiast miłość do tej samej dziewczyny, o której względy obaj rywalizują. Gdy Monika dokonuje wreszcie wyboru i poślubia jednego z przyjaciół, relacje miedzy Justynem i Markiem dramatycznie się komplikują. Jednak najtrudniejszą próbą ich przyjaźni stają się narodziny syna Moniki, którego biologicznym ojcem nie jest jej mąż, lecz jego rywal.

Bohaterką ostatniej i zdaniem wielu krytyków najlepszej powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza jest młodą i piękną żoną polskiego dyplomaty. Zna wszystkie postacie życia politycznego i wojskowego II Rzeczpospolitej, spotyka się ze znanymi pisarzami a jej przyjacielem i powiernikiem jest... Tadeusz Dołęga-Mostowicz. Żyje w zbytku, a jej ulubioną aktywności są bale, rauty, fajfy oraz mniej lub bardziej zobowiązujące romanse. Samouwielbienie i podatność na pochlebstwa czynią z niej ofiarę oszustwa. Za sprawą flirtu z pewnym mężczyzną wplątuje się w intrygi i aferę szpiegowską. Gdy jej kochanek zostaje zdemaskowany wybucha skandal...

Przedwojenna Warszawa, pełna gwaru, samochodów, kawiarni i restauracji. Śledzimy losy bohaterki, która przyjechała z Poznania. Świetnie wykształcona, młoda, energiczna kobieta zostawia w domu niepracującego męża z córeczką i wyjeżdża do stolicy, by podjąć obowiązki kierowniczki w agencji turystycznej. Poprzez dalszą rodzinę wkracza w świat warszawskiej inteligencji, gdzie ścierają się poglądy dotyczące roli kobiet na rynku pracy i w społeczeństwie. Nowe prądy zwiastujące wolność i samostanowienie kobiet są nie do przyjęcia dla konserwatystów, widzą w tym degradację rodziny, tym tłumaczą krach na rynku pracy w dobie kryzysu, a liberałowie i feministki gwałtownie się temu sprzeciwiają. Gdzie leży prawda? Czy dzisiaj, po tylu latach nasza dyskusja jest w innym miejscu, czy wciąż krążymy wokół tych samych kwestii? A może jednak niektóre postulaty są już całkiem za nami…

Doktor Franciszek Murek żyjąc w totalnej nędzy podejmuje dramatyczną decyzję – wkracza na drogę przestępstwa i przemocy. Bierze udział w napadzie, w czasie którego ginie człowiek. Ponieważ zazwyczaj jedno przestępstwo rodzi następne, w życiu tego dotąd uczciwego i prawego człowieka uruchamia się istna spirala zła. Murek zmienia swoją tożsamość, staje się wróżbitą i wikła się w oszustwa, szpiegostwo, handel żywym towarem, a wreszcie zleca zabójstwo ślepo ufającego mu człowieka. Taka postawa życiowa nieoczekiwanie przynosi mu coraz większe profity. Murek staje się wpływowym i bogatym człowiekiem. Czy jednak takie życie uczyni go człowiekiem szczęśliwym? Czy zdoła się jeszcze opamiętać i powrócić do godnego życia?

Powieść Tadeusza Dołęgi-Mostowicza z 1932 roku jest literacką satyrą na Polskę pod rządami sanacji. Głównym bohaterem jest Nikodem Dyzma, prosty prowincjusz, który zarabia na życie grą na mandolinie w warszawskich lokalach. Dzięki nieoczekiwanym okolicznościom oraz skomplikowanym układom między biznesmenami a władzą, Dyzma robi oszałamiającą karierę, najpierw w sektorze prywatnym, a potem w aparacie państwowym. Choć zdaje sobie sprawę, że jego nowe urzędy go przerastają, szybko uczy się, że może to ignorować. Sprytnie lawirując, wykorzystuje swoją pozycję dla prywatnych celów, prowadząc życie pełne balów i romansu. Krytyka sanacyjnej Polski w tej powieści jest ponadczasowa; kolejne pokolenia Polaków odkrywają swoich Nikodemów-Dyzmów, którzy obejmują najwyższe funkcje w państwie. Dlatego też dzieło Dołęgi-Mostowicza zajmuje ważne miejsce w literaturze polskiej, a postać Nikodema Dyzmy stała się synonimem niekompetentnych karierowiczów. Powieść była kilkakrotnie ekranizowana, a w rolę głównego bohatera wcielili się m.in. Adolf Dymsza, Roman Wilhelmi i Cezary Pazura.

Pełna niezwykłych zwrotów akcji sensacyjno-romantyczna powieść, której akcja toczy się w Warszawie w latach trzydziestych XX wieku. Jej bohaterem jest Jan Winkler, człowiek umiejący żyć pełną piersią, postać o wielu twarzach i rozlicznych życiorysach, ścigany przez niejeden wymiar sprawiedliwości. Po wielu latach nieobecności, wraca jako obywatel USA do Warszawy, gdzie rzuca się w wir interesów. Niezwykle atrakcyjny, budzi namiętność wśród wielu kobiet. Wśród nich jest także prokurator Alicja Horn, nadzwyczaj atrakcyjna, a przy tym nie do pokonania na sali sądowej. Gdzie Kiedy Przysiągłby, że kiedyś musiał ją znać, że te płonące czarne oczy ze wspaniałymi zrośniętymi łukiem czarnymi brwiami i te złociste włosy, i te wprost nieprawdopodobnie wykrojone wargi... Kto ... Kiedy ... Na pewno... Na pewno...

Bohater powieści to zdolny i ambitny młodzieniec, niedoszły filozof i początkujący literat, którego dewizą życiową jest motto: "trzeba zawsze w życiu stosować się do tego, co jest przyjęte i uznawane przez szanowanych poważnych i spokojnych ludzi". Autor opisuje jego powikłane losy w międzywojennej Polsce w fascynującym otoczeniu podejrzanych "geszeftów", nerwowego życia redakcyjnego, "pyskówek" urządzanych przez dziennikarzy, salonów stołecznej inteligencji i zamożnej burżuazji. Sylwetki zdesperowanych panien na wydaniu i rozpustnych pseudointelektualistek a przede wszystkim "kiwonowatość" czyli lizusostwo przedstawicieli ówczesnych elit, ludzi pozbawionych inicjatywy i bezwolnie poddających się biegowi wydarzeń, to typowe zjawiska tamtej epoki. Czy tylko tamtej?