Explore the latest books of this year!
Bookbot
The book is currently out of stock

Je keek te ver

een wandeling

Parameters

  • 72 pages
  • 3 hours of reading

More about the book

Marjoleine de Vos wandelt elke dag een rondje vanuit haar huis in het Noord-Groningse Zeerijp. Onder een strakblauwe hemel, een grijs wolkendek of genadeloze regen, ze zijn er altijd: de akkers in bloei of kaal, de kraaien, de bomen in alle stadia van blad of niet blad, het kerkje van Eenum. Soms uien op het land, soms dollende hazen – alles is altijd hetzelfde en altijd anders, dat is de kracht van de herhaling. Er is niets te zien, en tegelijk heel veel.Wie wandelt is verhevigd in de wereld en er tegelijkertijd helemaal uit. Je benen lopen, het zonlicht kijkt je ogen in of de regen maakt je aan het lachen onder je capuchon en je hoeft even nergens anders te zijn. Maar vaak zijn de gedachten maar al te druk bezig, alsof je helemaal niet door een landschap loopt maar uitsluitend door je eigen bange, drukke hoofd. Kijk om je heen, moet je dan tegen jezelf zeggen. Niet de tijd in, maar over het land. Je keek te ver. Dat wat je zoekt is hier.

Book purchase

Je keek te ver, Marjoleine De Vos

Language
Released
2020
Binding
(Paperback)
We’ll email you as soon as we track it down.

Payment methods

No one has rated yet.

Title
Je keek te ver
Subtitle
een wandeling
Language
Dutch
Publisher
Van Oorschot
Released
2020
Format
Paperback
Pages
72
ISBN10
9028210326
ISBN13
9789028210325
Series
Description
Marjoleine de Vos wandelt elke dag een rondje vanuit haar huis in het Noord-Groningse Zeerijp. Onder een strakblauwe hemel, een grijs wolkendek of genadeloze regen, ze zijn er altijd: de akkers in bloei of kaal, de kraaien, de bomen in alle stadia van blad of niet blad, het kerkje van Eenum. Soms uien op het land, soms dollende hazen – alles is altijd hetzelfde en altijd anders, dat is de kracht van de herhaling. Er is niets te zien, en tegelijk heel veel.Wie wandelt is verhevigd in de wereld en er tegelijkertijd helemaal uit. Je benen lopen, het zonlicht kijkt je ogen in of de regen maakt je aan het lachen onder je capuchon en je hoeft even nergens anders te zijn. Maar vaak zijn de gedachten maar al te druk bezig, alsof je helemaal niet door een landschap loopt maar uitsluitend door je eigen bange, drukke hoofd. Kijk om je heen, moet je dan tegen jezelf zeggen. Niet de tijd in, maar over het land. Je keek te ver. Dat wat je zoekt is hier.