Tęsknota za innym światem

More about the book

Ciemne, pewne siebie i przenikliwe opowieści definiują twórczość Moshfegh, która posługuje brzydotą niczym intelektualnym scyzorykiem. Jej narracje, przypominające mity, odzwierciedlają style Angeli Carter, Flannery O'Connor i Harry'ego Crews, ukazując fascynację dziwakami i quasi-dziwakami. Moshfegh mistrzowsko angażuje czytelnika, a jej elektryzujące zdania przenikają zbiór, w którym humor, często niepokojący, przypomina obserwowanie kogoś z pełnymi krwi ustami. Krytycy chwalą ją jako głęboko utalentowaną artystkę, ustanawiając ją jako istotny głos w literaturze, badającą tematy izolacji społecznej i fizycznej. Przy kolejnych lekturach opowieści odsłaniają warstwy języka i zwarte narracje, które rezonują jak pieśni. Debiutancki zbiór Moshfegh jest oszałamiający, ukazując jej nadprzyrodzoną zdolność do krótkiej fikcji z doskonale uformowanymi opowiadaniami, które zaskakują ferocity i swobodną przemocą. W mrocznym tonie wyłania się czarny humor, przyciągający tych, którzy dostrzegają absurd w ponurych sytuacjach. W czasach nieprzewidywalnych dynamik klasowych, wyobraźnia Moshfegh uchwyca postacie z różnych środowisk, odzwierciedlając podzieloną Amerykę. Najlepsze opowiadania zestawiają nędzę z pięknem, chaos z porządkiem. Jej postacie, choć nieładne, są nieodparcie fascynujące, naznaczone przenikliwym dowcipem i niespodziewaną głębią emocjonalną, co czyni je wciągającymi i zabawnymi.