Starość

More about the book

Napisana w 1898 roku powieść opowiada o mężczyźnie abulicznym i nieszczęśliwym, który nie potrafi stawić czoła rzeczywistości i nieustannie jej ulega, jednocześnie próbując ukryć swoją nieudolność, marząc o ucieczkach, szukając rozrywek, usprawiedliwień i rekompensat. Poprzez przenikliwą analizę procesów nieświadomości, jej kanałów i maskowania, Svevo demaskuje ego bohatera, ukazując złożone warstwy ludzkiej psychiki, jej płynną niestabilność, w której przeszłość i teraźniejszość, wspomnienia i pragnienia splatają się i wzajemnie na siebie wpływają. Od pierwszych słów książki: "Natychmiast, z pierwszymi słowami, które do niej skierował, chciał ją ostrzec, że nie zamierza angażować się w zbyt poważny związek. Mówił więc mniej więcej tak: – Bardzo cię kocham i dla twojego dobra pragnę, abyśmy zgodzili się na ostrożność. – Słowo to było tak ostrożne, że trudno było uwierzyć, że zostało wypowiedziane z miłości do drugiego człowieka, a nieco bardziej szczere brzmiałoby tak: – Bardzo mi się podobasz, ale w moim życiu nigdy nie będziesz ważniejsza niż zabawka. Mam inne obowiązki, moją karierę, moją rodzinę."