Wiesław Myśliwski Books

A novel about Poland and feudal Polish society at the outbreak of World War II

Wznowienie jednej z najważniejszych powieści Wiesława Myśliwskiego, uznawanej za zwieńczenie tak zwanego nurtu wiejskiego. Burzliwe losy Szymona Pietruszki i jego brata, Michała, są punktem wyjścia do opowieści o polskiej wsi – jej zawiłej historii i odchodzącej w przeszłość tradycji. Jak zawsze u Myśliwskiego najistotniejszy jest jednak wymiar symboliczny, w który zostajemy wprowadzeni od pierwszych zdań: „Wybudować grób. To się tylko tak mówi. A kto nie budował, nie wie, co taki grób kosztuje. Choć grób, mówią, też dom, tylko że na tamto życie. Bo wieczność nie wieczność, ale swój kąt powinien człowiek mieć”.

Wielka powieść Wiesława Myśliwskiego Narrator w monologu skierowanym do tajemniczego przybysza dokonuje bilansu całego życia. W jakim stopniu sam wpłynął na swój los, a jak bardzo ukształtowały go traumatyczne doznania z dzieciństwa i zakręty polskiej historii? Powieść Myśliwskiego to swoista medytacja nad rolą przeznaczenia i przypadku w ludzkim życiu. Piękna, mądra książka, do której chce się powracać. Nagroda Literacka NIKE 2007. Nagroda Literacka Gdynia 2007. Książka roku 2006 „Magazynu Literackiego KSIĄŻKI”. Wiesław Myśliwski jest autorem dwukrotnie uhonorowanym Nagrodą Nike (Widnokrąg w 1997 r. i Traktat o łuskaniu fasoli w 2007 r.). Jego utwory były wystawiane na scenach teatrów, a także w Teatrze Telewizji i Teatrze Polskiego Radia, jak również filmowane (Przez dziewięć mostów, Pałac, Klucznik, Kamień na kamieniu). Najnowsza powieść Wiesława Myśliwskiego, Ucho Igielne (październik 2018), to poruszająca medytacja nad ludzkim losem, pamięcią i historią.

Le vieux gardien d’un village de vacances reçoit un jour la visite d’un inconnu qui souhaite lui acheter des haricots. Pendant qu’ils les écossent ensemble, le maître des lieux lui parle de sa vie. Simple ouvrier croupissant dans la grisaille de la campagne polonaise, son destin va être bouleversé lorsqu’il découvre, grâce à la musique, qu’un ailleurs existe. Au fil d’un récit lui-même porté par une grande musicalité, le vieil homme révèle les événements et les personnes qui, au cours du XXe siècle, l’ont façonné. Malgré les tragédies et les impasses historiques dont il fut le témoin, notre héros a su atteindre à une délicate lucidité face au monde. Alternant humour, émotion et profondeur, son récit s’empare du lecteur dès la première ligne – réussite littéraire qui valut à l’oeuvre de cet important auteur polonais d’être primée.

Kolejna wybitna powieść Myśliwskiego jest utworem, który przywraca mocno ostatnio nadszarpniętą wiarę w możliwości kreacyjne współczesnej prozy narracyjnej. Jest zapisem poszerzania granic osobistego widnokręgu człowieka jego kolejnymi życiowymi doświadczeniami. To zarówno doświadczenia pierwszej rozpaczy, jak i pierwszej miłości, doświadczenie pierwszej libacji i odkrywanie dwoistości prawdy o ludziach. Pamięć wszystko wydobywa z zapomnienia, ale nie jest to pamięć porządkująca. Narrator poddaje się jej, w niczym nie sprzeciwia ani nie zamierza nią kierować. Rzeczą pisarza jest przenieść tę meandryczną narrację do powieści. Myśliwskiemu to się udaje, bo jest jednym z mistrzów współczesnej polskiej literatury.

Retrospektywny album prezentuje dorobek artystyczny Stanisława Baja (ur. 1953) - malarza, rysownika, pedagoga, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, laureata wielu nagród, m.in. prestiżowej nagrody malarskiej im. Kazimierza Ostrowskiego. W twórczości Stanisława Baja niezwykłe miejsce zajmują portrety matki, stanowiące szczególne studium przemijania. Ważne dla pełnej charakterystyki jego twórczości są także inne portrety, głównie chłopskie, a także inspirowane wsią sceny rodzajowe oraz pejzaże przedstawiające rzekę Bug i nadbużańskie krajobrazy. Album wzbogacają teksty o twórczości Artysty autorstwa jego przyjaciela Wiesława Myśliwskiego oraz znawczyń twórczości Artysty Magdaleny Sołtys oraz Anny Wachty.

Net als in Over het doppen van bonen vormt in Myśliwski's nieuwste roman een ontmoeting tussen twee mannen de aanleiding tot een intrigerende vertelling. Op de steile stenen trap van Het Oog van de Naald, een smalle doorgang van het middeleeuwse stadje naar de groene vallei, komt een man zijn oudere ik tegen. Beiden wachten (al hun hele leven?) op een meisje. Wie is zij? In deze meesterlijk gecomponeerde roman worden herinneringen opgehaald aan een kindertijd tijdens de oorlog en een jeugd tijdens het communisme, verweven met gedachten over de bereikte ouderdom. Tegelijk is het een roman over de liefde - volgens de schrijver de hoogste staat van wijsheid die de mens kan bereiken, onafhankelijk van leeftijd. Ook deze roman is weer prachtig vertaald door Karol Lesman, laureaat van de Martinus Nijhoff Vertaalprijs. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie.

Co zrobić z rabusiem kradnącym kartofle w czasie wojny? Jak przekonać starego chłopa do ścięcia drzewa sprzed jego domu? Czy zamiana ról między hrabią a klucznikiem jest możliwa? Dlaczego nikt nie przychodzi na stypę mimo suto zastawionego stołu? Dramaty Wiesława Myśliwskiego, Mistrza polskiej prozy, pozostają w cieniu jego powieści, mimo że niosą ze sobą uniwersalną mądrość. Tematy odpowiedzialności za zło, spotkania nowego świata ze starym, nieuchronności historii oraz kresu kultury chłopskiej są w nich wyraźnie obecne. Teksty Złodziej, Klucznik, Drzewo i Requiem dla gospodyni, wcześniej rozproszone, zostały po raz pierwszy zebrane w jednym tomie. Autor dokonał przeglądu wszystkich dramatów, wprowadzając poprawki, skracając lub dopisując fragmenty, a w dwóch przypadkach zmieniając zakończenia. Dzięki temu czytelnik odkrywa nowe oblicze Myśliwskiego. Bohaterowie dramatów odczuwają stratę nie do wyrównania i pustkę, którą próbują zapełnić. Ich dramat wewnętrzny jest konsekwencją wcześniejszych tragedii. Obecność i nieobecność, wyrażalność i niewyrażalność są równie ważne w tych opowieściach.

Wiesław Myśliwski jest twórcą przywracającym wiarę w sens i wartość prawdziwej literatury. Jego powieści wynikają z głębokiej wewnętrznej potrzeby wyrażenia – i równocześnie poznania – prawdy o ludzkim losie, przeznaczeniu, przemijalności, pamięci, miłości, sensie istnienia. O tym – choć nie tylko o tym – mówi jego najnowsza powieść 'Ostatnie rozdanie', kolejne prozatorskie arcydzieło, na które czekaliśmy kilka lat. Myśliwski publikuje rzadko, pisze długo, zgodnie z przeświadczeniem, że „pisać książki powinno się dopiero, gdy człowiek naprawdę czuje, że nie ma już żadnego innego wyjścia (…), wtedy kiedy jest się przekonanym, że ma się coś naprawdę do powiedzenia komuś drugiemu”. 'Ostatnie rozdanie' to dzieło „totalne”, które chce objąć całość ludzkiego doświadczenia, dotknąć tajemnicy bytu. Jest zachętą do myślenia, nie poucza, nie moralizuje i nie ocenia. Pokazuje życie z jego dobrymi i złymi stronami. To powieść filozoficzna i wielowymiarowa, której tematem jest człowiek i ludzki los zawieszony między przypadkiem a koniecznością. Perfekcyjnie skonstruowana, zachęca do lektury wielokrotnej – przy każdej pozwalając odkryć jej nowe wymiary i perspektywy. Żywioł opowieści sprawia, że czytelnik zatapia się w niej i oddaje się jej zniewalającemu nurtowi.

"Nagi sad" to przejmująca opowieść o miłości ojca i syna. To miłość wyrażana w milczeniu, domysłach, drobnych gestach i nieustannym poszukiwaniu siebie nawzajem. To relacja najbliższych sobie osób, w której syn próbuje sprostać marzeniom ojca. Bohater wykształcony w mieście, a pochodzący ze wsi usiłuje na powrót się odnaleźć w świecie swojego dzieciństwa i młodości. W świecie najbliższym natury, a zarazem najprostszych i najgłębszych związków między ludźmi. Na motywach powieści powstał nagradzany i popularny film "Przez dziewięć mostów", który otrzymał m.in. „Złotą Pragę” (Grand Prix na festiwalu telewizyjnym w Pradze) w 1972 roku. Scenariusz filmu napisał sam Wiesław Myśliwski.

Ekranizacja powieści zdobyła liczne nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Świt drugiej wojny światowej. Do wioski zbliża się front. Jakub, pasterz, jest świadkiem ucieczki państwa z miejscowego dworu. Kiedy kierowany ciekawością przekracza próg pałacu, zagłębia się w świat arystokracji na poły realny, na poły utkany z fantazji. Przemierza puste korytarze i zasiada w fotelach, wcielając się w rolę arystokraty. Wizje przodków i wyobrażenia o innym życiu przenikają go z wolna, zmieniając jego świadomość. Jakub staje się swoim własnym panem. Wiesław Myśliwski za pomocą żywego monologu bohatera ukazuje pełną napięć dynamikę ludzkiej świadomości. Jakub zmienia role, zakłada maski wybierane z rekwizytorium rzeczywistości, w której żyje. Myśl i język pozbawione barier, świat bez granic społecznych oto pełna wewnętrznej siły pisarska wizja na miarę epoki.

Narativní meditace o paměti, osudu a pomíjivosti života uprostřed jedné dějinné epochy známého polského spisovatele a žijícího klasika Wiesława Myśliwského (1932) nám otevírá jakousi kroniku dvacátého století střední Evropy, jež vyvolává přízrak neřešitelnosti odvěké otázky vztahu mezi stářím a mládím, jeho neuchopitelnosti a tajemství. Jako v zrcadle odráží část polské historie se vším, co v ní bylo dramatické a bolestné, promlčené a nevyslovené, především však vypovídá o tom, jak plynoucí čas zanechává stopy, aniž by nějak zásadně měnil základní prostor věčného opakování a lidské pomíjivosti. Autor je považovaný za jednoho z předních představitelů tzv. venkovského románu v poválečné próze, jeho tvorba však toto téma v mnohém přesahuje.

Tento román je v podstatě jediný dramatický monolog. V myšlenkách Šimka, hlavního hrdiny románu se prolínají vzpomínky autora na vlastní dětství a mládí s dramatickými osudy lidí, které znal. Líčí svůj život v rodné vesnici s výjimkou války, kdy bojoval u partyzánů a dvě léta, která strávil v nemocnici po úraze.