Niech się stanie człowiek

More about the book

To drugie wielkie dzieło Ericha Fromma dotyczy jego teorii osobowości. W pierwszej części przedstawia najlepszy przegląd jego nauki o charakterze i obrazie człowieka. W centralnym rozdziale Fromm analizuje różne orientacje charakteru i ocenia je pod kątem ich wpływu na psychiczny rozwój człowieka, jako produktywny lub nieproduktywny. W drugiej części Fromm porusza kwestie etyczne wynikające z jego psychoanalitycznego spojrzenia na człowieka. Pokazuje, że miłość własna jest warunkiem miłości do innych i całkowitym przeciwieństwem egoizmu; że sumienie nie jest tożsame z Freuda nad-ego; co to jest przyjemność i co nią nie jest oraz jak ma się do szczęścia i radości; że zdolność do wiary zależy od charakteru, a człowiek nie jest ani dobry, ani zły, lecz ma zdolność do obu tych stanów. Dla Fromma istnieje głęboko zakorzenione w człowieku dążenie do szczęścia i zdrowia, pierwotna tendencja do wzrostu i produktywnej orientacji. Cała książka jest rodzajem wyznania humanizmu Fromma. Mówi o wierze, że człowiek sam jest miarą i celem oraz że na podstawie swoich predyspozycji może się rozwijać. Ukazuje również psychologiczne podstawy "sztuki życia", w której "człowiek jest zarówno artystą, jak i obiektem swojej sztuki".