Bezokolicznik w języku ukraińskim i jego polskie odpowiedniki. Ujęcie morfosyntaktyczne

More about the book

Niniejsze studium poświęcone jest morfosyntaktycznej ekwiwalencji przekładu, analizując ukraiński bezokolicznik w kontekście tłumaczenia na język polski oraz jego funkcjonowania w obu językach. Materiał językowy pochodzi z współczesnej literatury ukraińskiej oraz ich polskich przekładów, co stanowi podstawę do dalszych badań w ramach lingwistyki kognitywnej, zwłaszcza dotyczących kognitywnych funkcji części mowy oraz analizy semantycznej. Badania te mogą być również użyteczne w glottodydaktyce, szczególnie przy tworzeniu podręcznika języka polskiego z ćwiczeniami dla użytkowników języka ukraińskiego. Temat monografii ma istotne znaczenie w aspektach typologicznym, tłumaczeniowym i dydaktycznym. Książka wnosi znaczący wkład w rozwój ukraińsko-polskiego przekładoznawstwa oraz glottodydaktyki, oferując rzetelnie przeanalizowany materiał empiryczny, który umożliwia praktyczne określenie ekwiwalencji struktur gramatycznych w badanych językach oraz rozwój teorii gramatyki kognitywnej. Z recenzji dr hab. Oleny Pchelintsevej. Joanna Patyk – adiunkt w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa.