Parameters
- 198 pages
- 7 hours of reading
More about the book
Książka analizuje XIX-wieczną architekturę mieszkalną na przykładzie neobarokowego pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu, wzniesionego w latach 1898-1900. Skupia się na dwóch kluczowych zagadnieniach: przemianach w architekturze rezydencjonalnej na przełomie XIX i XX wieku oraz fenomenie wiedeńskiego neobaroku, w którym znaczącą rolę odegrało biuro architektoniczne Fellner & Helmer. Osobna uwaga poświęcona jest Leopoldowi Simony’emu, austriackiemu architektowi, który kierował rozbudową rezydencji w latach 1908-1911. Ważnym kontekstem dla zrozumienia formalnych i funkcjonalnych rozwiązań zastosowanych w pałacu są koncepcje austriackich krytyków architektury, w tym Alberta Ilga, oraz uwarunkowania rozwoju architektury rezydencjonalnej w Galicji pod koniec XIX i na początku XX wieku. Analiza prowadzi do wniosku, że pałac w Okocimiu był nie tylko nowoczesną rezydencją dla zamożnego fabrykanta, ale także przejawem poszukiwań narodowej tożsamości. Wybór form barokowych sugeruje związki z arystokratycznymi konotacjami, co wskazuje na wczesne nawiązania do baroku jako rodzimej tradycji architektonicznej.
Book purchase
Architektura Pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu, Grzęda Mateusz
- Language
- Released
- 2014
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Payment methods
No one has rated yet.
- Title
- Architektura Pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu
- Language
- Polish
- Authors
- Grzęda Mateusz
- Publisher
- Universitas
- Released
- 2014
- Format
- Paperback
- Pages
- 198
- ISBN10
- 8324226680
- ISBN13
- 9788324226689
- Series
- Tags
- Non-Fiction, Art & Culture, Historical Themes, Architecture, Architecture & Urbanism, Culture and Society
- Description
- Książka analizuje XIX-wieczną architekturę mieszkalną na przykładzie neobarokowego pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu, wzniesionego w latach 1898-1900. Skupia się na dwóch kluczowych zagadnieniach: przemianach w architekturze rezydencjonalnej na przełomie XIX i XX wieku oraz fenomenie wiedeńskiego neobaroku, w którym znaczącą rolę odegrało biuro architektoniczne Fellner & Helmer. Osobna uwaga poświęcona jest Leopoldowi Simony’emu, austriackiemu architektowi, który kierował rozbudową rezydencji w latach 1908-1911. Ważnym kontekstem dla zrozumienia formalnych i funkcjonalnych rozwiązań zastosowanych w pałacu są koncepcje austriackich krytyków architektury, w tym Alberta Ilga, oraz uwarunkowania rozwoju architektury rezydencjonalnej w Galicji pod koniec XIX i na początku XX wieku. Analiza prowadzi do wniosku, że pałac w Okocimiu był nie tylko nowoczesną rezydencją dla zamożnego fabrykanta, ale także przejawem poszukiwań narodowej tożsamości. Wybór form barokowych sugeruje związki z arystokratycznymi konotacjami, co wskazuje na wczesne nawiązania do baroku jako rodzimej tradycji architektonicznej.