Dźbowieść. My w sPRLowanej codzienności

More about the book

Dźbowieść dzieje się w Dźbowie, ale mogłaby być wszędzie. To miejsce, które możesz znać, z osiedlem, blokiem i podwórkiem. Drzwi do komórki skrzypią znajomo, a ławka przed blokiem kusi, by usiąść na chwilę. Suszące się pranie i śmiechy bawiących się dzieci tworzą znaną atmosferę. Wiele osób ma swoje Dźbów w wspomnieniach, które są wspólne. Dla Olgi Ptak Dźbów ma magiczny wymiar. To osiedle Kopalni Rud Żelaza Barbara, gdzie mieszkała jej rodzina. Jako mała dziewczynka spędzała tam wakacje i ferie, a opowieści ojca oraz jej własne obserwacje pozwoliły jej stworzyć obraz PRL-u. Przeniesieni ze wsi do miast ludzie, pełni sprzeczności, uczestniczący w religijnych obrzędach, jednocześnie wdzięczni władzy ludowej, próbują pogodzić różne światy. Fałszują wspomnienia, ubarwiając szarość rzeczywistości, starając się zachować to, co czyni życie znośnym: życzliwość, zaufanie i wiarę w społeczność, która chroni przed nieokreślonym złem. Mieszkańcy Dźbowa wiedzą, jak trudno być dzieckiem swoich czasów, z cieniami przodków i tajemnicami skrywanymi w ich świecie. O tym, co ważne, mówią po cichu. Zajrzyjmy za zasłonę i posłuchajmy ich głosów.