Pojęcie prawa

More about the book

Herbert L.A. Hart (1907-1992), angielski uczony związany z Uniwersytetem Oksfordzkim, jest uważany za klasyka XX-wiecznej filozofii prawa. Jego główne dzieło, opublikowane w 1961 roku, pozostaje jedną z najbardziej wpływowych prac w tej dziedzinie, będąc centralnym punktem sporów dotyczących pozytywizmu prawniczego. Pozytywizm ten, szczególnie w okresie międzywojennym, odzwierciedlał myślenie pozytywistyczne, które postrzegało systemy prawne jako formalne i stanowione. W skrajnej formie, pozytywizm traktował prawo jako system obowiązujący niezależnie od treści i moralności, co mogło prowadzić do akceptacji jawnie niesprawiedliwych przepisów, jak w przypadku prawa nazistowskiego. Hart, będąc umiarkowanym pozywistą, widzi prawo nie jako zbiór nakazów suwerena, lecz jako złożony system reguł, które wymagają interpretacji przez sędziów. Jego koncepcja opiera się na empirycznej regule uznania, która pozwala na identyfikację reguł prawnych. Hart dostrzega również, że prawo jest praktyką uwarunkowaną moralnie, z wewnętrzną moralnością, która kształtuje jego treść oraz umożliwia racjonalną krytykę moralną.