Herta Müller, znana z wybitnych powieści, uhonorowana za swą twórczość Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury, całe życie pisze jeden bezbrzeżny tekst o związku jednostki z historią. Tym razem opowiada o sobie i swoim życiu w znakomitych esejach. Pisze o strachu i przemocy, o przyjaciołach i zdrajcach, o masie i władzy, o tym, jakie pocieszenie w największej rozpaczy daje literatura.
Książka stanowi obszerną analizę instytucjonalizacji wzorów płciowych, opartą na badaniach empirycznych przeprowadzonych przez Autorkę wśród świeckich pracowników Kościoła katolickiego w Polsce. Ujęcie płci jako instytucji i badanie jej w kontekście codziennych praktyk jest kluczowym zabiegiem heurystycznym, fundamentalnym dla wartości naukowej rozprawy. Publikacja wnosi istotny wymiar naukowego namysłu nad problemami płci w instytucjach kościelnych, które są często otoczone stereotypami i uprzedzeniami. Najciekawszym aspektem jest zderzenie teoretycznych założeń Kościoła rzymskokatolickiego z praktyką oraz świadomością świeckich katolików zatrudnionych w tych instytucjach. Autorka, Katarzyna Leszczyńska, socjolożka z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, bada relacje między płcią, organizacjami religijnymi a kontekstem migracyjnym. Kieruje projektem badawczym wspieranym przez NCN, a także jest autorką i współautorką wielu publikacji naukowych, w tym książek i prac zbiorowych. Jej zainteresowania obejmują socjologię płci, organizacji, religii oraz socjolingwistykę.