Lektura w dialogu literaturoznawczo-językoznawczym proponuje nowy sposób analizy tekstów, skupiając się na wolności języka literackiego, od wierszy wolnych po prozę. Fascynuje nas niezawisłość czytelniczych gestów, które pozwalają na doświadczenie swobody i ograniczeń odbiorczego powtórzenia. Wybór utworów poetyckich i prozatorskich przypomina selekcję fotografii, gdzie istotne jest dopowiadanie tego, co wydarzyło się pomiędzy ujęciami. Choć brak ciągłości następstw, myślenie zachowuje konsekwencję. Zjawiska tekstowe są kluczowe, a celem nie jest skonstruowanie całości, lecz poddanie się filologicznej próbie, by docenić artystyczną wolność literatury. Fascynujące jest połączenie eliptycznej nieciągłości z interpretacyjnym nadmiarem, przywracającym opowieści ciągłość. Czas ma tu uprzywilejowaną pozycję w stosunku do przestrzeni, a autorzy sugerują równowagę obu. Dialog literaturoznawców i językoznawców przełamuje separację obu dyscyplin, łącząc mikrolekturę z analityczną dociekliwością i umiejętnością syntezy, co prowadzi do znakomitej pracy analitycznej i syntetycznej. Jerzy Borowczyk, historyk literatury, oraz Krzysztof Skibski, językoznawca, obaj związani z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wnoszą cenne perspektywy w badaniach literackich i językowych.
