Książka bada relację między filmem, filozofią a polskim romantyzmem, uwzględniając historyczne uwarunkowania oraz współzależność tych dziedzin. Autor konfrontuje romantyczne myślenie o egzystencji – melancholię, tragizm i ironię – z rozwiązaniami polskich filmowców. W analizach znajdują się interpretacje scen z dzieł reżyserów takich jak Kuba Czekaj, Paweł Pawlikowski czy Andrzej Wajda, koncentrując się na temacie śmierci, zwłaszcza samobójczej, jako skrajnym przykładzie romantycznego paradygmatu. Książka odnosi się do prac Marii Janion oraz polskich filmoznawców, a także międzynarodowych myślicieli, takich jak Robert Sinnerbrink czy Richard Rorty. Autor bada romantyzm jako zjawisko epistemologiczne, podkreślając rolę wyobraźni i subiektywizmu, które mogą wspierać poznanie, ale również kwestionować jego sens. Oferuje nową perspektywę na to, jak paradygmat polskiego romantyzmu może ożywić polski film oraz jak film może zmienić rozumienie tego paradygmatu w kulturze. Krzysztof Kopczyński, profesor na Uniwersytecie Warszawskim, jest autorem dokumentów nagradzanych na międzynarodowych festiwalach oraz członkiem wielu akademii i stowarzyszeń filmowych.
