Hendrik Groen Books

85-year-old Hendrik Groen is tired of the monotony of coffee mornings and bingo at his care home. He dreams of freedom and excitement, inspired by the newly formed Old-But-Not-Dead Club, and decides to embrace a bit of octogenarian rebellion. However, the care home's Director is determined to maintain order, opposing their plans for bar crawls, fireworks, and romance. As rumors of the home's demolition circulate, Hendrik and his friends band together to fight for their home—or risk losing everything. Despite being over 85, Hendrik refuses to slow down or surrender without a struggle. The narrative is infused with humor and heart, exploring themes of friendship, selflessness, and dignity. Critics have praised it for its wit and realism, highlighting its ability to evoke laughter and reflection on aging gracefully. The story resonates with anyone who values dignity in old age, showcasing Hendrik's journey as both amusing and thought-provoking. With its quirky characters and offbeat charm, the diary serves as a powerful commentary on the challenges faced by the elderly in society, making it a compelling read that balances humor with deeper insights into the human experience.

Hendrik Groen is 83 years old and he has decided that it is time to make something of his life. He may be rich in years, but he refuses to give in to all the trappings of old age just yet. Hendrik's hilarious and touching diary documents his life as an OAP living in a care home. When he recruits some similarly young-at-heart friends to join his 'Old But Not Dead Club', Hendrik proves that love can blossom, rules can be broken and fun is within reach, even at their age. So begins a charming, poignant and moving novel that reminds us not to underestimate the oldest amongst us.

Groen ist zurück! Im dritten und letzten Tagebuch des beliebtesten Rentners der Welt verliert der SPIEGEL-Bestseller-Autor zwar langsam sein Gedächtnis, aber nicht seinen Sinn für Humor! Hendrik Groen genießt sein Leben: schlafen, essen, Schach spielen und mit Fräulein Jansen spazieren gehen. Besonders freut sich der inzwischen Neunzigjährige aber auf die Treffen seines Alanito-Clubs, denn dort wird getrunken, gelacht und auf den Tischen getanzt, fast wie in den guten alten Zeiten. Doch dann muss Hendrik sich der Tatsache stellen, dass er immer vergesslicher wird. Um diesem ärgerlichen Verfall entgegenzuwirken, beschließt er, ein neues Tagebuch zu führen. Dann kann er wenigstens nachlesen, was er vergessen hat – und wenn ihm etwas nicht gefällt, schreibt er es einfach nicht mehr auf! Band 1: Eierlikörtage. Das geheime Tagebuch des Hendrik Groen, 83 1/4 Jahre Band 2: Tanztee. Das neue geheime Tagebuch des Hendrik Groen, 85 Jahre Band 3: Herrenabend. Das letzte geheime Tagebuch des Hendrik Groen, 90 Jahre

Nederland leerde Hendrik Groen kennen door zijn dagboek Pogingen iets van het leven te maken. Samen met zijn vriend Evert en de andere leden van de Oud-maar-niet-dood-club, probeert Hendrik zijn laatste levensjaren in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord zo aangenaam mogelijk te maken. Van tijd tot tijd valt het Hendrik zwaar om de moed erin te houden. Gelukkig heeft hij de pen weer opgepakt. Met de hem zo kenmerkende charmante, ironische humor neemt hij de medebewoners, de directie, zijn vrienden en de ouderdom in het algemeen op de korrel, waarbij hij zichzelf zeker niet spaart.

A ​​Lesz ez még így se az utóbbi idők legnagyobb holland könyvsikere. Hendrik Groen valóságos nemzeti hős lett hazájában, képmásával bögréket díszítenek, a rajongók magukra is tetováltatják. Hendrik naplója hónapokig vezette a sikerlistákat, az eladások rekordot döntöttek, jelenleg 29 nyelvre fordítják. Az Öreg, de még nem halott-klub kalandjai hamarosan folytatódnak. A 83 és 1 éves Hendrik az Alkonypír öregotthon lakója, de ki nem állhatja az öregeket, akik a szőnyegbe tapossák a mézes puszedlit, folyamatosan zsörtölődnek és nyögnek. A napi rutin is az idegeire megy; vacsora után kávé, utána tévé, utána irány az ágy. Az egyhangúságnak Eefje érkezése vet véget, akiben Hendrik felismeri az elszalasztott lehetőséget… Elege lesz hát a nyavalygásból, szeretné, ha még tartogatna számára valamit az élet, ezért néhány bentlakóval megalakítja az Öreg, de még nem halott-klubot, és titkos naplót vezet akcióikról. Hogy életkedvüket fenntartsák, kaszinóba, pétanque-bajnokságra, főzőtanfolyamra és tájcsizni járnak, és miközben minden erejükkel azon vannak, hogy az elmúlás a lehető legszórakoztatóbb legyen, néhány nem várt fordulattal is számolniuk kell… Hendrik Groen nem szuperhős, és pont ezért szerethető. A 100 éves ember, aki kimászott az ablakon és eltűnt illetve Az ember, akit Ovénak hívnak rajongóinak és persze mindenkinek, aki kezdeni akar valamit az élettel, mielőtt lejár a szavatossága.

Vanwege de sluiting van het verzorgingshuis in Amsterdam-Noord is Hendrik Groen overgeplaatst naar Bergen aan Zee. De Oud-Maar-Niet-Dood-club is uit elkaar gevallen. Af en toe is er een Omanido-reünie waarbij het ouderwets gezellig wordt en de drank ruimhartig vloeit, maar verder is er niet veel meer om naar uit te kijken. Hendrik moet constateren dat de tijd niet meer zo mild voor hem is: hij wordt steeds vergeetachtiger en begint het overzicht te verliezen. Dat levert het nodige gestuntel op. Hij besluit opnieuw een dagboek bij te gaan houden in een poging weer wat meer grip op de werkelijkheid te krijgen. En anders kan hij er in ieder geval nog eens nalezen wat hij allemaal vergeten is. Het leven wordt er niet aangenamer op als ook in Bergen aan Zee het coronavirus alles op zijn kop zet. En helaas is er geen Evert meer om er foute grappen over te maken, al doet de voorheen zo brave Hendrik zijn best om zijn vriend hierin te evenaren. Gelukkig heeft hij nog drie trouwe vrienden over om hem op het rechte pad te houden: Leonie (88), Frida (10) en Juffrouw Jansen (4). Die laatste is zijn hond, het afscheidscadeau van Evert. Samen met deze bondgenoten sleept Hendrik zich opgewekt naar de eindstreep.

Fragment uit Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar.

Als Emma Quaadvliegh na het overlijden van haar man oude papieren opruimt, vindt ze een vergeten inschrijving terug voor een tuinhuisje op ?Rust en Vreugd?. Ongemerkt is er elf jaar wachttijd verstreken, ze kan nu elk huisje krijgen dat vrijkomt. Emma wordt bij de eerste bezichtiging op slag verliefd op een gezellig, rommelig tuinhuisje met dito tuin en ze besluit impulsief: ik kan wel wat afleiding gebruiken, ik neem het! Dat ze geen verstand heeft van tuinieren maakt gelukkig niet veel uit, want aardige buren bieden direct hun hulp aan.0Ook de voorzitter van de vereniging komt onuitgenodigd op de thee. Om kennis te maken, maar vooral om haar te wijzen op de regels met betrekking tot de hoogte van de heg, het bestrijden van het onkruid en de verplichte algemeen onderhoudsbeurten. Het gesprek verloopt wat stroef. Emma vermoedt dat de voorzitter haar niet meteen in de categorie ?nette tuinders? indeelt.0Al snel blijkt dat het er tussen de tuinders in het prachtige groene paradijs niet altijd even vredelievend aan toe gaat. Toch is Emma vastbesloten er hoe dan ook iets moois van te maken. Maar wilden Adam en Eva dat ook niet?

Arthur Ophof had zich het leven toch anders voorgesteld. In plaats van spectaculaire reizen te maken naar verre landen, staat hij vier keer in de week in de file van Purmerend naar Breukelen én in de file van Breukelen naar Purmerend. Groots en meeslepend kun je zijn uitgebluste, kinderloze huwelijk en zijn autovrije hofje voor de deur niet noemen. En hij wordt vijftig, dus de tijd begint te dringen.0De vrijdagmiddagen met zijn drie vrienden zijn nog het enige hoogtepunt van de week. Maar als zijn werkgever hem ?helaas? moet ontslaan en hij er een mooie ontslagvergoeding uit weet te slepen, openen zich onverwachts mooie perspectieven op een geheel nieuw leven.0.

Zestigers Theo en Cobie hebben het na tientallen jaren huwelijk nog altijd goed samen en genieten van de vrijheid van hun pensioen. Joop en Hannie, een bevriend stel, hebben elkaar daarentegen weinig anders te bieden dan gekibbel en geklaag. De dagelijkse sleur is Joop en Hannie een last, maar grote veranderingen zijn zo mogelijk nog erger. Ieder jaar twee weken met de caravan op de Veluwe, verder reikt hun ambitie niet.00Tot ze bij het gezamenlijke kerstdiner weer eens uitgebreid klagen over het Hollandse weer en de enthousiaste Cobie hen overhaalt om de grijze wintermaanden gezellig met z?n viertjes door te brengen in Benidorm. Altijd lekker weer, en als je je huis in Amstelveen aan expats verhuurt, kun je er zelfs aan verdienen. Dat laatste argument geeft de doorslag: de twee stellen wagen het erop.00Eenmaal aan de Spaanse Costa kan Joop tot zijn eigen verrassing de couleur locale wel waarderen: de zonnige terrasjes, de Hollandse cafés en zelfs de bingo- en karaoke-avondjes. En, ook goed tegen de sleur, hij ontmoet er aardige nieuwe mensen. Ook Cobie en Theo vermaken zich uitstekend. Hannie daarentegen voelt zich juist met de dag eenzamer. De spanningen tussen Hannie en Joop nemen langzaam maar zeker toe. Tot er niet veel meer nodig is om hun vakantie in Benidorm krakend te laten ontsporen.

Rasselschlamassel: zwei Rentner und ein Baby Hendrik Groen und Evert sind beste Freunde – in guten wie in schlechten Zeiten. Für gewöhnlich spielen die beiden Siebzigjährigen freitagabends zusammen Schach, trinken ein Gläschen Eierlikör und genießen ihr ruhiges Rentnerdasein. Doch eines Abends bringt Evert unerwarteten Damenbesuch mit: ein Baby. Von den Eltern keine Spur. Die betagten Babysitter wider Willen leisten fortan überraschend gute Arbeit, während sie versuchen, die Kleine möglichst schnell wieder nach Hause zu bringen – was sich als schwieriger erweist als gedacht. Der neue Roman von SPIEGEL-Bestseller-Autor Hendrik Groen spielt zehn Jahre vor den berühmten Tagebüchern. Wie immer wunderbar schwarzhumorig, vergnügt und tiefsinnig erzählt. Für Fans von Jonas Jonasson, Fredrik Backman und natürlich Hendrik Groen, dem beliebtesten Rentner der Welt.

Meine Nachbarn und andere Unkrautvernichter Als Emma Quaadvliegh nach dem Tod ihres Mannes eine Parzelle in einem Kleingartenverein erbt, verliebt sie sich sofort in das gemütliche, etwas chaotische Gartenhaus. Zum Glück spielt es keine Rolle, dass sie keine Ahnung von Gartenarbeit hat, denn freundliche Nachbarn bieten ihr sofort ihre Hilfe an. Aber auch der Vorsitzende des Vereins kommt uneingeladen zum Tee, um sie an die exakte Heckenhöhe und die empfohlene Unkrautbekämpfung zu erinnern. Schnell stellt sich heraus, dass es im grünen Paradies nicht immer friedlich zugeht. Doch Emma und ihre neuen Freunde sind fest entschlossen, ihre blühenden Oasen zu genießen – auch wenn sie dazu den Gartenverein auf den Kopf stellen müssen.

Závěrečný díl série o jednom z nejoblíbenějších důchodců na světě. Devadesátiletý Hendrik se snaží užívat si plnými doušky, i když mu schází Eefje, Evert a další přátelé. Do toho se musí vypořádávat se zhoršujícími se výpadky paměti. Jenže Hendrik je bojovník a svému údělu čelí s humorem, jak se ostatně na zakladatele klubu Staří-ale-ne-mrtví sluší a patří. S pomocí kamarádky Leonie si začne psát deník, který mu slouží jako kotva v rozbouřených časech – a do cílové rovinky života se vydává s nadhledem i dojemným odhodláním.

Jak se Hendrik a Evert dostali do potíží. Poklidný život dvou nizozemských důchodců, kteří se každý pátek scházejí na šachy, něco dobrého k jídlu a hlavně k pití, vykolejí docela malá holčička. Unesené miminko v kočárku, které Evert jednoho dne přiveze k Hendrikovi na návštěvu. Povedený fórek? Asi jen pro senilního staříka... Naši hrdinové však nic takového nejsou, takže si rychle uvědomí, že je třeba dítě okamžitě vrátit. Pátrání však už běží na plné obrátky a nenápadná akce je tedy vyloučena... O zábavu tak tedy bude na pár dní postaráno!