Remco Campert Book order (chronological)

In seinen nur scheinbar einfachen, jedoch auf den zweiten Blick tiefsinnigen Texten hat er seit den 1940er Jahren durch seine Prosa, die Kolumnen, kurze Romane, doch vor allem durch die Gedichte seinen festen Platz in der niederländischen Literatur. Nach dem 2009 bei Arche Literatur erschienenen und sehr positiv aufgenommenen „Jagen, Leben, Erinnern“ hören wir in dieser zweiten deutschen Lyrik-Ausgabe einen neuen Ton: Wenn Campert auch bisher Bezüge zur Aktualität herstellte, so doch nirgends in einer solch unverblümten Deutlichkeit wie in „Offene Augen“.

'Zonder roken bij mij geen poëzie. Het mag ook andersom zijn. Als poëzie een gevolg van of een aanleiding tot roken is, dan is het geen knip voor de snotterende rokersneus waard. Maar wat is poëzie?' In deze bundel onderzoekt Remco Campert zowel deze vraag als het kettingroken. Hij is de meest genereuze columnist van Nederland: trefzeker leidt hij zijn lezers naar het mooiste wat er is, en dat is veel, want Campert is een onstuimig lezer. 'Een paar dagen lang kan ik ook wel zonder, maar dan betrap ik me er toch opeens op dat ik met mijn hand in de boekenkast sta.' Uit gemakzucht citeert hij niet 'want het vereist veel speurwerk in allerhande literatuur'. Op onovertroffen lichtvoetige wijze schrijft hij over de moeizame dagelijkse perikelen nu hij ouder wordt, zijn ziekenhuisopname, zijn vrienden en blikt hij terug op zijn schrijversleven.

De nieuwe verhalen van Remco Campert worden bevolkt door dromende dichters, aarzelende jongelingen en in de verte is er altijd een meisje dat te mooi is om recht aan te durven kijken. Het zijn de vertrouwde campertiaanse karakters met heerlijke nieuwe en eigentijdse worstelingen. Ze hebben vaak niet meer dan een vaag vermoeden van hun eigen talent en zoeken een uitweg. Zoals de asielzoeker die maar blijft doorpraten bij het loket met nuffige meisjes, of de naar jazzmuziek verlangende scholier die ruim voor zijn eindexamen het vrije leven kiest. In het mysterieuze titelverhaal, tevens het langste verhaal in de bundel, volgen we de kronkelige wegen van een geheim agent, die een liefde verliest, en een andere vindt.Remco Campert is een meesterlijk verteller, altijd nieuw en toch altijd trouw aan zichzelf. Om vijf uur in de middag is lichtvoetig, melancholiek, en bovenal wonderlijk mooi geschreven.

In Dagboek van een poes laat Remco Campert een buitengewoon oplettende poes aan het woord, die vanuit haar eigen perspectief, maar met het verteltalent en de poëtische gevoeligheid van haar schepper, over haar dagelijkse avontuurlijke bestaan vertelt.

De bejaarde en beroemde schilder Hendrik van Otterlo in deze roman van Remco Campert leidt een teruggetrokken bestaan. Twintig jaar daarvoor heeft zijn grote liefde, Cissy, hem verlaten. Sindsdien is hij niet meer in zijn atelier in Weesp geweest; het echte schilderen heeft hij eraan gegeven. Inwendig klagend brengt hij zijn dagen somberend door, alleen nog bijgestaan door een oude kunstbroeder en een halfzuster -onnadrukkelijk krijgt in hun portrettering de doorwerking van de oorlog gestalte. Het bericht van het overlijden van Cissy zet echter een verandering in gang. Hij beseft op den duur dat hij het leven terwille van de kunst aan zich voorbij heeft laten gaan. Hij heropent zijn atelier en werpt zich opnieuw op de kunst.

Wie in einem Traum geht Simon, der Schriftsteller, liebend und leidend durch das Leben. Seine Freundin Olga, die Schauspielerin, möchte, daß er sie bei ihrem umstrittenen Theaterprojekt unterstützt. Sein Verleger will umgehend einen Text von ihm zum Thema Krieg. Beim Fotografen soll er mit einem Plüschbären posieren, und auch Lana, die wunderschöne Geliebte seines besten Freundes, hat so ihre Erwartungen. Wie aber kann Simon die Zeit ausschneiden, um den Traum vom Schreiben zu realisieren und gleichzeitig zu leben? Mit ironischer Distanz und leichtfüßigem Humor erzählt uns Remco Campert in wenigen Strichen eine leise, zärtliche Geschichte: Wie in einem Traum. Und der Literaturliebhaber lernt nach „Eine Liebe in Paris“ eine weitere Perle aus dem Oevre des großen niederländischen Lyrikers und Erzählers Remco Campert kennen und erfährt im Anhang Näheres zum Dichter selbst.

Barcelona is de stand van Montjuich, de Ramblas, de Barrio Gótico en Gaudi's Segrade Familia en park Güell. Het is een stad die elk jaar weer ontelbare aantallen toeristen trekt die er voor eeuwig verliefd op raken, en die er telkens weer naar terugkeren. In 'Als een god in Barcelona' verklaren auteurs als Arthur Japin, Herman Koch, Remco Campert, Polly Evans, James Salter, Marcellus Emants en Louis Couperus hun liefde aan deze wonderschone stad. Zij voeren de lezer mee naar magnifieke pleinen, indrukwekkende kerken en mysterieuze steegjes. Hun verhalen brengen een Barcelona tot leven dat velen zullen herkennen, maar dat hen evengoed ook weer zal verrassen.

Hoofdpersoon van Een liefde in Parijs is de schrijver Richard Sanders. Vlak na aankomst in Parijs heeft hij op straat een vluchtige ontmoeting met een elegante vrouw die hem wel herkent, maar van wie hij niet meer weet wie zij is. Ze noemt hem haar naam, maar ook dat helpt hem niet het juiste beeld uit zijn geheugen op te diepen. Wel ziet hij beelden voor zich die op het eerste gezicht niets te maken hebben met deze ontmoeting, zoals ze daar nu staan in het donker wordende licht op de Place du Panthéon. Terwijl Richard in Parijs is voor de presentatie van de vertaling van zijn boek De kunst van het vergeten, wordt tegelijkertijd een tentoonstelling geopend van zijn vriend Tovèr. Samen woonden zij aan het begin van hun kunstenaarschap in de Franse hoofdstad, vol van dromen en ambities. Nu blijkt dat Richard minder doorzettingsvermogen heeft gehad in de kunst, en misschien ook wel het leven, dan Tovèr. Richards dromen waren in die periode grenzeloos,maar zijn doorzettingsvermogen bleek, anders dan dat van Tovèr, begrensd te zijn.

Remco Campert heeft zijn vader nauwelijks gekend; de journalist en dichter Jan Campert stierf toen de zoon dertien jaar was. Een groot deel van zijn leven werd Campert achtervolgd door mensen die hem in verband brachen met zijn vader, en die hem vragen stelden die hij niet kon beantwoorden. 'ik kreeg een hekel aan de schim die mijn vader was. Waar haalde hij het recht vandaan om in mijn leven te blijven rondspoken? Hij had zichzelf uit mijn leven verwijderd, waarom lukte het me niet om hetzelfde met hem te doen?' Remco Campert besloot alles op te schrijven wat direct met zijn vader en zichzelf te maken had, teneinde zich van hem te bevrijden. 'Maar zo werkt het niet,' schreef hij in het nawoord van Over mijn vader. 'Al schrijvende verdween mijn 'hekel' en nu zie ik dit relaas als een poging om hem dichter bij me te krijgen en wat hij me niet heeft gegeven wel aan hem te geven: een beetje liefde.' (source: publisher)

Bloemlezing.

BESCHREVEN BLAD

'Gedichten overvallen me. Meestal op straat. Een zin of een paar regels. En dan moet ik het snel opschrijven of ik ben het kwijt.'Remco Campert is geliefd bij een groot publiek door zijn toegankelijke en herkenbare poëzie,. Speels en lichtvoetig schrijft hij over liefde, schoonheid, pijn en eenzaamheid. "Kus zoekt mond" is een unieke keuze uit zijn gedichten.

Boekenweekessay over het thema vader en zoons.

Verhalen in vakantiesfeer van 20e-eeuwse Nederlandse schrijvers. Speciale uitgave om in de zon te lezen (witte letters op zwart papier).

België en Nederland, twee buurlanden die een groot deel van hun geschiedenis delen en toch duidelijk een eigen landscultuur kennen. Plagerijtjes en steken onder water over en weer mogen niet verhullen dat Nederlanders en Belgen elkaar nauwelijks kennen. Voor onze Nederlanders is België voornamelijk het land dat we doorkruisen op weg naar zonnige bestemmingen. Gaan we echter na bij Hazeldonk de grens gepasseerd te zijn niet direct door, dan ontdekken we al snel dat de Belgen gastvrij en goedlachs zijn; dat België gezellige steden te bieden heeft; en dat het land een grote variëteit aan natuurschoon kent. In België Belgique laten Nederlandse en Vlaamse auteurs ons nader kennismaken met het koninkrijk België.

Ondanks hun verschillen hebben Nederlanders en Belgen een ding gemeen: ze zijn uiterst reislustig! Geen afstand is ze te groot, geen grens houdt ze tegen. Reizen zit ze in het bloed en ze doen het van oudsher, liefst naar oorden die doorgaans als ondoordringbaar worden beschouwd. Reis om de wereld in 1000 bladzijden bevat meer dan 100 reisverhalen van schrijvers, journalisten en professionele reizigers.Eerder verschenen in vier afzonderlijke reisbundels: Adieu adieu sweet Bahnhof, en Gewoon omdat ik ging, en Rusteloze reizen, en Verre verlangens

Dutch

Tot zoens bevat een twaalftal niet eerde gepubliceerde korte verhalen van Remco Campert, plus een selectie uit Waar is Remco Campert? en Het paard van Ome Loeks.

Somberman brengt noodgedwongen zijn dagen in ledigheid door. Het warenhuis waar hij jarenlang een rustige baan had is failliet. Sombermans vrouw Bezig heeft wel werk, waardoor hun levens steeds meer uit elkaar lopen. Sombermans enige vriend is de bescheiden dagdromer Domoor, die bij Bezig niet erg in de smaak valt. Voelt zij meer voor de nachtbrakende barkeeper Harry? in het café komt Somberman in aanraking met het barmeisje Soeza, de actievoerende Lubbe en later de artistieke Professor Knoert. Zij tonen hem ieder een andere kant van het leven. Tenslotte komt Somberman tot de daad die de geschiedenis zal ingaan als Sombermans actie.

Verhalen (Stories)1. James Dean en het verdriet2. Er waren eens....3. Dagboek in een map gevonden4. De kampioen5. I.p.v. een chronologie

Vier verhalen die zich afspelen in kunstenaarskringen in Amsterdam waar in de jaren zeventig het doemdenken tot de bon ton behoort.

Dosud nejlepší román nizozemského spisovatele a básníka, syna básníka Jana Camperta. Zachycuje v něm krizový stav spisovatele středních let, který při práci na scénáři k filmu Gangsterská slečna hledá jednak nové originální pojetí uměleckého ztvárnění svého námětu a jednak i novýpřístup ke svému dalšímu životu. Román byl také filmově zpracován.

Amsterdam, een zonnige zondag ergens in het begin van de jaren zestig. Mees, een 26-jarige jazz-pianist. Zijn vriend Boelie, dichter. Panda, een door en door verdorven schoolmeisje met een voorkeur voor oudere mannen en Amerikaanse soldaten. Een grijsaard, die kringetjes van pruimtabak in het water spuugt en zijn spaargeld in zijn schoenen bewaart. Etta, die tegen de win van haar ouders met een journalist is getrouwd en niet weet hoe het nu verder moet. De brave borst Tjeerd, die - hoewel zelf jong - van oordeel is dat het de verkeerde kant opgaat met de jeugd van tegenwoordig. Campert volgt al deze mensen een lange zomerdag op de voet. Hij laat ze elkaar ontmoeten, beroven, beminnen, sarren, achtervolgen en volgieten met drank. En 's avonds is er feest in het huis van Mees en Boelie, met - alweer - drank voor allen. "Het leven is vurrukkulluk" (1961)van Remco Campert laat zich door een serieuze lezer lezen als een satirisch portret van een verloren generatie, die zich geen illusie meer maakt. Wie wat minder zwaar op de hand is, zal het boek eerder opvatten als een luchtige zomeridylle waar om gelachen mag worden. Beide lezers hebben gelijk.

De roman Het gangstermeisje speelt zich af 's winters in een stadje aan de Rivièra, een geïsoleerde plek van de wereld die de schrijver Wessel Franken vrijwillig heeft opgezocht: in schijn om er een scenario te schrijven voor een speelfilm die Het gangstermeisje zal heten; in werkelijkheid om er tot klaarheid te komen over zijn eigen leven. Wessel Franken bevindt zich op een kruispunt in zijn leven; hij kan de weg kiezen die terugvoert naar Amsterdam, naar zijn huwelijk, naar de letterkunde - of hij kan een nieuwe weg inslaan: die naar Rome, naar het gangstermeisje dat de film is, naar het onbekende.

Tussen enkele jongeren bewandelt de liefde wonderlijke wegen.

In Gouden Dagen voert Remco Campert een naamloze memoiresschrijver ten tonele die wonderlijk genoeg terugziet op een gelukkig leven. 'Slechts weinig mensen geloven je op je woord als je zegt dat je het leven ervaart als een staat van gedurig geluk.' Ongetwijfeld zijn dat er meer na het lezen van de herinneringen aan bizarre ontmoetingen en geestige gebeurtenissen in Gouden Dagen .