Deze razend knap, geserreerd geschreven thriller gaat over een man op leeftijd die zich op het eerste gezicht lijkt te hebben teruggetrokken in een prachtig Italiaans dorp in de bergen, om te genieten van een welverdiende oude dag. De inwoners van het dorp kennen hem als signor Farfalla, vanwege de vlinders die hij schildert. Hij is een zogeheten 'schaduwfiguur', een wapenspecialist en hitman op bestelling. Signor Farfalla deelt zijn maaltijden en glazen armagnac met de lokale priester, inspecteert de wijnkelders en huisgerookte prosciutto, schildert en bezoekt regelmatig het bordeel in het dorp, waar hij vriendschap sluit met twee dames. Maar voordat hij echt kan genieten van zijn oude dag, moet hij nog één allerlaatste klus klaren...
Van je familie moet je het hebben bevat een zorgvuldig en kundig samengestelde en ingeleide selectie door Aaf Brandt Corstius van David Sedaris' mooiste, ontroerendste en vooral geestigste verhalen: ze gaan over de dood, over zijn knotsgekke familie, over nudistencampings, over roken, over de zes tot acht zwarte mannen die Sinterklaas assisteren, over dwangneuroses, lichamelijk verval, over shoppen met zijn zus Amy, en over nog meer dood.David Sedaris is een fenomeen in de Verenigde Staten: van zijn boeken zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Zijn verhalen verschijnen in The New Yorker, hij leest voor op National Public Radio, en is regelmatig te zien bij David Letterman. Ook in België is zijn faam groot: 'Is David Sedaris de grappigste schrijver ter wereld? Wij zijn er alvast van overtuigd,' schreef Het Nieuwsblad geheel terecht.
Bonnie finds her summer fling boyfriend and fellow band member, Hayden, dead on the floor of a friend's London apartment. She proceeds to hide the corpse and obliterate every sign of her presence at the crime scene. Hayden's well-known involvement with other women could have provided Bonnie a motive for murder. To complicate matters, at least one more person appears to have altered the crime scene.
'This is not my world. Something is wrong, askew. . . I am Ellie Falkner, thirty-four years old and married to Greg Manning. Although two police officers have just come to my door and told me he is dead . . . ' It's devastating to hear that your husband has died in a horrific car accident. But to learn that he died with a mystery woman as his passenger is torment. Was Greg having an affair? Drowning in grief, Ellie clings to Greg's innocence, and her determination to prove it to the world at large means she must find out who Milena Livingstone was and what she was doing in Greg's car. But in the process those around her begin to question her sanity and motive. And the louder she shouts that Greg must have been murdered, the more suspicion falls on Ellie herself. Sometimes it's safer to keep silent when someone dies. Suspicion, paranoia and gut-wrenching deception are at the heart of Nicci French's gripping new thriller. 'French is excellent at building up suspense and elegantly exploiting all our worst fears.' Daily Mail
London cycle courier Astrid Bell has known most of her housemates for years, but while they have a tangled history together--romantic pairings, one-night stands, friendships--they each have secrets. Astrid is on her way home one day when her neighbor accidentally knocks her off her bike. Suffering a few bruises, her roommates help her home. The next day, they learn that same neighbor was bludgeoned to death only hours after the accident. Each of them tells the police what little they know and are dismissed. Then a few days later, Astrid is asked to pick up a package from a wealthy woman called Ingrid de Soto. When she arrives, the client is lying in the hall of her luxurious home--and it's apparent she's also been murdered. For the police, it's more than bad luck. For Astrid and her six housemates, it's the beginning of a nightmare: suspicious glances, bitter accusations, and a growing fear that the worst is yet to come. As the difference between friend and stranger grows harder to judge, the line between attraction and danger thins. The housemates--unsure if there's a killer in their midst--guard themselves against becoming the next victim. Because if it's true that bad luck comes in threes--who will be the next to die?
Elisabeth Costello is 66 jaar oud en komt uit Australie. Ze is de bekende auteur van The House on Eccles Street en vele andere romans. Haar zoon John begeleidt haar regelmatig, zij het met gepaste tegenzin, op haar schrijverstournees. In het begin krijgt Elisabeth een literaire prijs en probeert onder het ceremonieel uit te komen; terwijl zij zich terugtrekt in haar hotelkamer, wordt John verleid door een journaliste die hem eigenlijk alleen over zijn beroemde moeder uit wil horen. Later houdt Elisabeth een lezing in Amsterdam die desastreus afloopt, en bezoekt ze haar zus Blanche in Zuid Afrika, met wie ze lang geen contact heeft gehad; het lukt haar niet de oude vertrouwelijkheid tussen hen beiden te herstellen. Elisabeth roert elementaire en voor haar wezenlijke themas aan in voordrachten en gesprekken. Haar laatste dispuut houdt ze voor de Poort, waar ze een verklaring moet afgeven voor ze passeren mag. Ze formuleert steeds opnieuw ongelooflijk helder wat haar tijdens haar leven heeft beziggehouden en beroerd, en dat maakt dit boek tot een adembenemende leeservaring.
'When you read his extraordinary memoir you don't laugh, then cry, then laugh again; you somehow experience these emotions all at once.' "Well, this was when Bill was sighing a lot. He had decided that after our parents died he just didn't want any more fighting between what was left of us. He was twenty-four, Beth was twenty-three, I was twenty-one, Toph was eight, and all of us were so tried already, from that winter. So when something would come up, any little thing, some bill to pay or decision to make, he would just sigh, his eyes tired, his mouth in a sorry kind of smile. But Beth and I...Jesus, we were fighting with everyone, anyone, each other, with strangers at bars, anywhere -- we were angry people wanting to exact revenge. We came to California and we wanted everything, would take what was ours, anything within reach. And I decided that little Toph and I, he with his backward hat and long hair, living together in our little house in Berkeley, would be world-destroyers. We inherited each other and, we felt, a responsibility to reinvent everything, to scoff and re-create and drive fast while singing loudly and pounding the windows. It was a hopeless sort of exhilaration, a kind of arrogance born of fatalism, I guess, of the feeling that if you could lose a couple of parents in a month, then basically anything could happen, at any time -- all bullets bear your name, all cars are there to crush you, any balcony could give way; more disaster seemed only logical. And then, as in Dorothy's dream, all these people I grew up with were there, too, some of them orphans also, most but not all of us believing that what we had been given was extraordinary, that it was time to tear or break down, ruin, remake, take and devour. This was San Francisco, you know, and everyone had some dumb idea -- I mean, wicca? -- and no one there would tell you yours was doomed. Thus the public nudity, and this ridiculous magazine, and the Real World tryout, all this need, most of it disguised by sneering, but all driven by a hyper-awareness of this window, I guess, a few years when your muscles are taut, coiled up and vibrating. But what to do with the energy? I mean, when we drive, Toph and I, and we drive past people, standing on top of all these hills, part of me wants to stop the car and turn up the radio and have us all dance in formation, and part of me wants to run them all over."
Tien uur nadat het lichaam van een vrouw is aangespoeld op een verlaten kust in het zuiden van Engeland, wordt haar drie jaar oude dochtertje dertig kilometer verderop in een dorpje aangetroffen, in de was en alleen. Waarom werd Kate vermoord en mocht haar kind - dat waarschijnlijk getuige was van de moord - blijven leven? En vreemder nog, waarom is Kate aan boord van een boot gegaan, terwijl ze altijd een painsche angst had om te verdrinken? Het politieonderzoek concentreert zich op een jonge actuer, een ongehuuwdeman met een obsessieve belangstelling voor pornografie. Deze man liegt over zijn relatie met de vermoorde vrouw en zijn boot ligt niet ver van de plek waar de kleuter is gevonden. Naarmate het onderzoek vordert, verplaatst de verdenking zich in de richting van de echtgenoot van Kate. Klopt zijn alibi eigenlijk wel? En was Kate echt zo keurig als hij beweert? En waarom begint zijn dochtertje te gillen van angst zodra hij haar wil optillen?
In the small Hampshire village of Sowerbridge, Irish labourer Patrick O'Riordan has been arrested for the brutal murder of elderly Lavina Fanshaw & her live-in nurse
