Tussen hoop en vrees, tussen bejaardentehuis en ziekenhuis, staat het verpleeghuis als een tussenstation op weg naar huis, een andere woonvorm of het langverwachte einde. In Nederland zijn er 324 van deze instellingen, die onderdak bieden aan tienduizenden bejaarden, elk met hun eigen verhaal en beperkingen. Ze zijn vooral de dupe van het kille overheidsklimaat van de jaren tachtig, gekenmerkt door minder geld, personeel en zorg, wat de kans op een prettige levensavond verkleint. De meeste patiënten klagen niet, omdat de mondige generatie nog niet bejaard is en zij zien dat het personeel zijn best doet met beperkte middelen. Peter Heerkens heeft zich als journalist diepgaand in dit onderwerp verdiept. Voor zijn krant, Haarlems Dagblad, verbleef hij maandenlang in verschillende verpleeghuizen, draaide hij diensten mee en voerde hij honderden gesprekken met patiënten, familieleden en zorgverleners. Zijn indrukwekkende ervaringen zijn samengevoegd in een aangrijpende verhalenserie, die op verzoek van lezers en zorgdeskundigen in dit boek is gebundeld. Het biedt een eerlijk en onontbeerlijk verslag van een wereld achter gesloten deuren, waar iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt.
Peter Heerkens Books
