Hanna Krall Books

Die Autorin hat das vorliegende Werk als den Abschluss eines Zyklus von Erzählungen bezeichnet, der die Verflechtung jüdischer, polnischer und deutscher Schicksale im Kontext des Krieges zum Gegenstand hatte.Man kann das Buch auch wie das Tagebuch der polnischen Schriftstellerin lesen - geschrieben mit größter Zurückhaltung - und dadurch umso bewegender.

Sie fanden sie in den Büschen, an den Gleisen, über die der Zug fuhr, oder an den Ghettomauern, oder sie wurden ihnen einfach in den Arm geschoben. Polnische Familien nahmen jüdische Kleinkinder bei sich auf, verbargen sie vor der Verfolgung und gaben ihnen eine polnisch-katholische Identität. Jetzt bricht diese Generation polnischer Eltern ihr Schweigen. Und die längst erwachsen gewordenen jüdischen Kinder werden mit dem Geheimnis ihrer Herkunft konfrontiert. Einfühlsam und distanziert zugleich, hartnäckig und abwartend entlockt Hanna Krall den Menschen ihre verschlungenen Biographien. Brillante, lakonische und doch zutiefst beeindruckende Erzählungen, die sich mit feinem Gespür auf dem schmalen Grat zwischen Literatur und Reportage bewegen.

Wybrane utwory z pięciu głośnych książek Hanny Krall pierwszy raz wydane w jednym tomie: "Dowody na istnienie", "Taniec na cudzym weselu", "Tam już nie ma żadnej rzeki", "Hipnoza" i "To ty jestes Daniel". "Praca reporterki nauczyła mnie, że historie logiczne, bez zagadek i luk, w których wszystko jest zrozumiałe, bywają nieprawdziwe. A rzeczy, których nijak nie da się wytłumaczyć, zdarzają się naprawdę" - pisze słynna dziennikarka, opisując niewiarygodne przygody swoich bohaterów.

Nowa książka najwybitniejszej polskiej reporterki Nikt nie umie zgłębić tajemnic ludzkiego istnienia lepiej niż Hanna Krall Co łączy przedwojenny żydowski Muranów, stan wojenny i World Trade Center? Synapsy mosty w mózgu między przeszłością i dniem dzisiejszym. Maria Twardokęs-Hrabowska, polska opozycjonistka więziona w 1981 roku za wspieranie strajku, zmaga się z trudną teraźniejszością. W społeczeństwie nieczułym na inność i nieprzygotowanym na to, co odbiega od przyjętej normy, wychowuje cierpiącego na autyzm syna. W jej historii pojawia się także Maria Hrabowska, matka jej męża, która przeżyła piekło II wojny światowej i współczesnego terroryzmu atak na wieże WTC. Czy da się zapomnieć o przeszłości? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie, w którym liczy się tylko to, co tu i teraz? W Synapsach Marii H. Hanna Krall zadaje wiele trudnych pytań i unika odpowiedzi.

»Erzählen Sie mir was«, »Erzählen Sie mir eine Geschichte«, mit diesen Worten beendet Hanna Krall fast jede ihrer Lesungen. Göteborg, Tykocin, New York, Warschau oder Hamburg sind die Orte, von denen aus die Autorin schreibt. Sie erzählt von Abram Kapica, der den Krieg überlebte, weil sein Vater ihn nach Hause schickte, um nachzusehen, ob alles in Ordnung sei; von der vergeblichen Liebe des polnischen Dienstmädchens Alicja zu ihrem jüdischen Hausherrn; von dem Kurden auf dem Berg Nimrud, dem künftigen Wächter der galizischen Juden; von Krzysztof Kieslowski, dem es wichtig ist, auf der Seite der Traurigen zu stehen. Alle ihre Geschichten handeln vom DANACH. Knapp und poetisch verbindet Hanna Krall Einzelschicksale mit historischen Ereignissen und biblischen Motiven. Und so nimmt es nicht wunder, dass neben der Jungfrau von Wlodzimierz von Feldmarschall Rommel, neben dem Don Juan des Otwocker Proletariats von Rabbi Besser aus New York die Rede ist. »Ich versuche nicht, die Geheimnisse der Überlebenden zu ergründen«, hat dieser gesagt, und Hanna Krall ist mit ihm eins. Doch sie erzählt von diesen Menschen, und auch wenn sich das, was sie überliefert, wirklich zugetragen hat, sind ihre Geschichten doch keineswegs Tatsachenberichte, sondern universelle Gleichnisse.

Año 1966. Hanna Krall llega a la URSS con el encargo de retratar el mundo soviético. Pero hay un problema: la República Popular de Polonia, donde se publicarán sus reportajes, es una nación aliada y vigila con celo que no se escriba ni se diga nada inapropiado del Imperio rojo. Sus funcionarios velan por detalles como que la palabra leninismo ocupe más espacio en el diccionario polaco que sus vecinas lémur y lenocinio. Quienes se atreven a bromear susurran que sin el visto bueno de la Oficina Principal del Control de Publicaciones y Espectáculos no se puede imprimir ni la etiqueta de unas bragas.Krall, maestra junto con Ryszard Kapuściński de la mejor escuela del reportaje europeo, tuvo que inventarle un doble fondo a la escritura para pasar de contrabando aquello que no se podía decir en voz alta. Hoy podemos leer los reportajes de Al este del Arbat como un retrato nítido del Homo sovieticus o como un pequeño manual sobre cómo escribir en los tiempos de la censura.

„Biała Maria” to opowieść o tym, co „ludzie uczynili ludziom”: donosach, czystkach, wywózkach i morderstwach, ale też o bezinteresownej życzliwości i narażaniu własnego życia dla dobra innych. To literacka przypowieść pokazująca, że na różnych etapach życia jeden człowiek może być zarazem podły i wspaniałomyślny, dobry i zły, odważny i tchórzliwy. Autorka znowu okazuje się mistrzynią poetyckiej kondensacji i precyzji języka. Nikt nie umie zgłębić tajemnic ludzkiego istnienia lepiej niż ona.

Książka, która 40 lat temu została zatrzymana przez cenzurę, jest teraz równie aktualna. Opowiada historię dwóch dziewczynek, które łączy wiek, ale różni los. To opowieść o ciemności i jasności, w której autorka zadaje pytanie, czy sami wybieramy czerń, czy jesteśmy na nią skazani. Krall prowadzi grę z czytelnikiem, myli tropy i rozszczepia losy bohaterów, poruszając najważniejsze tematy z autoironią, aby wielkie słowa nie przysłoniły prawdy. Tworzy współczesną narrację o życiu naznaczonym wyborami i strachem przed ich dokonaniem. To najbardziej awangardowa i autobiograficzna książka autorki, wzbogacona o posłowie dr Natalii Judzińskiej. Rytm prozy to prawdziwy klejnot talentu Krall, a jej styl jest tak esencjonalny, że każde zdanie ma znaczenie. Głównym tematem jest los człowieka uwikłanego w okrucieństwa historii, które przedstawione są jako konkretne relacje międzyludzkie. Lektura tej powieści to podróż przez ciemność w poszukiwaniu jasności, co czyni ją niezwykle wartościową.