Guy Hocquenghem was an essayist and activist often considered the father of Queer theory. His work delved into the depths of sexuality and social constructs, challenging norms and offering a provocative perspective on homosexual desire. Through his writing, he explored the intersections of personal identity, desire, and political dissent, leaving an indelible mark on the discourse surrounding sexuality and identity.
In Gay Liberation after May '68, first published in France in 1974 and appearing here in English for the first time, Guy Hocquenghem details the rise of the militant gay liberation movement and argues that revolutionary movements must be rethought through ideas of desire and sexuality.
Człowiek homoseksualny jest porównywany do nietzscheańskiego Żyda, a policja w głowie staje się narzędziem kontroli. Cywilizacja oparta na dominacji jednego modelu seksualnego nie przetrwa, a upadek religijnych wierzeń wymusza nowe moralne bariery. Freudyzm odkrywa mechanizmy pragnienia, ale jednocześnie je kontroluje. Deleuze i Guattari wskazują na podobieństwo odkrycia freudowskiego i kapitalizmu, gdzie siła abstrakcyjna jest natychmiast sprywatyzowana przez wyobcowane relacje. Burżuazyjna ekonomia polityczna uznaje pracę za fundament wartości, ale ogranicza ją poprzez prywatną własność. Freud odkrywa libido jako podstawę życia afektywnego, ale również je ogranicza przez edypalną prywatyzację. Społeczeństwo jest fallokratyczne, z hierarchiczną strukturą relacji społecznych, w której dominują figury autorytetów. Fallus staje się symbolem władzy, a organizacja społeczna opiera się na piramidalnym modelu. Prywatność odbytu jest kluczowa w tym kontekście, a jego sprywatyzowanie jest pierwszym krokiem w kierunku indywidualizacji. Anus, jako wzór prywatyzacji, staje się miejscem konstytucji osoby. Rozwój psychoanalityczny wymaga przejścia z fazy analnej do genitalnej, przy czym analność jest niezbędna do wyodrębnienia fallusa. Książka, napisana w 1972 roku, jest wywrotowym głosem rodzącej się teorii queer.
Ein biblischer Roman im bestenSinne - keine religiöse Erbauungslektüre und kein Triviales. Der Autor beweist verantwortungsvollen Umgang mit religionsgeschichtlichem Material, Könnerschaft und innere Anteilnahme an seinem Stoff, dem Leben und Wirken des Evangelisten Johannes.