Etnografia pamięci PRL-u. Kultura codzienności...

More about the book

W PRL-u wprowadzono model normatywny, według którego człowiek socjalizmu powinien być kulturalny. Uczestnictwo w kulturze stało się źródłem prestiżu, a rozwój osobowości w kierunku bycia człowiekiem kulturalnym zyskał na znaczeniu jako element awansu społecznego. Inteligencja była zobowiązana do podnoszenia poziomu kulturalnego, szczególnie wśród mniej wykształconych warstw społecznych. Po wojnie zniknęły tradycyjne wyznaczniki prestiżu, takie jak szlacheckie pochodzenie czy dziedziczny majątek, a w ich miejsce pojawił się ideał człowieka socjalistycznego, dla którego edukacja i kultura miały być dostępne dla wszystkich. W naszych badaniach skoncentrowaliśmy się na pamięci codzienności osób, które świadomie przeżyły ten okres. Interesuje nas nie tyle historia jako sekwencja ważnych wydarzeń, ile codzienne życie jednostek w tym czasie. Celem naszych badań jest zrozumienie, jak jednostki odnajdywały się w rzeczywistości PRL-u, ich sposoby radzenia sobie i doświadczania. Dlatego skupiamy się na pamięci komunikacyjnej o PRL-u, zbieranej w formie osobistych narracji i biografii, analogicznych do pamięci opowiadanej.