Stałe motywy metafizyczne w twórczości Mariny Cwietajewej

More about the book

Autorka wnikliwie analizuje metafizyczne motywy w liryce Mariny Cwietajewej, dostrzegając ich systematyczne występowanie oraz tendencję do ciągłej metamorfozy. Mistrzostwo słowa poetki potwierdza, że dokonała ona przełomowej zmiany w rozumieniu istoty poezji XX wieku, a głębia jej refleksji nad istnieniem świata i człowieka w nim zbliża ją do filozofii. Motywy, którymi posługiwała się Cwietajewa, były wcześniej zarezerwowane dla dyskursu filozoficznego, odnosząc się do pojęć takich jak przestrzeń i czas, dusza i ciało, życie i śmierć, światło i ciemność, milczenie i dźwięk, Bóg. Choć poetka wielokrotnie wracała do tych motywów, za każdym razem zaskakują one głębią znaczeń i siłą wyrazu. Dla badacza i czytelnika twórczość Mariny Cwietajewej to niekończące się odkrywanie ukrytych sensów oraz rozkodowywanie emocji zamkniętych w wyrafinowanych formach słownych. Analiza metafizycznych motywów w jej poezji ukazuje ich ciągłą ewolucję, co czyni jej dzieła istotnym obszarem badań w kontekście poezji XX wieku.