Als Maarten Koning eine Stelle als wissenschaftlicher Beamter in einem volkskundlichen Büro antritt, ändert sich sein Leben schlagartig. Von nun an beschäftigt er sich mit Wichtelmännchen - und mit den lieben Kollegen. Der graue Büroalltag wird aufgelockert durch ergebnislose Sitzungen, nutzlose Dienstreisen und feuchtfröhliche Kongresse. Und bei alledem versteht es Direktor Beerta meisterhaft, immer neue Projekte und Stellen zu schaffen... Was Joanne K. Rowling für England war, war J. J. Voskuil für die Niederlande: Sein monumentaler Büro-Roman löste eine wahre „Büromanie“ aus mit Fanklubs und langen Schlangen im Morgengrauen vor den Buchhandlungen. Mit seinen knappen Schreibtischdialogen, lakonischen Schilderungen von Arbeitsabläufen und einem bitterbösen Gespür für die urkomischen Aspekte des Bürolebens hat Voskuil den Nerv unserer arbeitswütigen Zeit getroffen. Während der Leser wie bei einer Soap-Opera atemlos einer Szene nach der anderen folgt, wird er unmerklich in das Leben des Maarten Koning hineingezogen. Ein Trostbuch für alle, die jeden Morgen ihren Kaffee kochen und ins Hamsterrad der Projekte und Konferenzen steigen.
The Bureau Series
This monumental saga delves into the absurd and often humorous world of bureaucracy. It follows the protagonist's journey through endless projects, pointless meetings, and peculiar colleagues. The series masterfully captures the monotony as well as the unexpected joys of daily office life. It offers a bittersweet look at the working environment that resonates with anyone who has ever been caught in the corporate grind.
Recommended Reading Order
Het Bureau - 1: Meneer Beerta
- 773 pages
- 28 hours of reading
Meneer Beerta is het eerste deel van een romanreeks die de menselijke verhoudingen op een wetenschappelijk instituut tussen 1957 en 1987 verkent. Hoofdpersoon Maarten Koning, ook bekend uit het debuut van J.J. Voskuil, voelt zich bedreigd door de maatschappij en heeft moeite met aanpassen. Dit leidt tot een scherpe blik op zijn eigen tekortkomingen en die van zijn collega’s. Voor Maarten is de wereld een schijnwereld, waar mensen hun behoefte aan aandacht, erkenning of macht verbergen achter schijnbaar zinvolle, maar in werkelijkheid zinloze werkzaamheden. Deze verborgen verlangens van mensen die gedwongen samenleven, veroorzaken talloze wrijvingen en spanningen, soms met een tragische afloop, maar meestal komisch. Het verhaal beslaat de jaren 1957 tot 1965 en eindigt met de pensionering van Beerta als directeur. Maarten heeft Beerta leren kennen als een beminnelijke scepticus, wat hem aantrekt. Het geïdealiseerde beeld dat hij van Beerta heeft, vervaagt echter gaandeweg, hoewel hij zijn sympathie voor hem niet verliest. Tegelijkertijd is de lezer getuige van Maartens vergeefse pogingen om bondgenoten te vinden in zijn afkeer van de loze pretenties van zijn omgeving.
Vuile handen
- 587 pages
- 21 hours of reading
Dit tweede deel van Het Bureau, Vuile handen, beschrijft de jaren tussen 1965 en 1973. Buiten woeden het Bouwvakkersoproer, de Maagdenhuisbezetting en de Vietnam-demonstraties. Het Bureau zelf groeit uit zijn voegen en verhuist naar een oud bankgebouw aan de Amsterdamse Keizersgracht. In een conflict met het Hoofdbureau over samenwerking met een Zuid-Afrikaans Instituut voor Volkscultuur neemt Maarten Koning bijna zijn ontslag. De gepensioneerde directeur Anton Beerta blijft achter de schermen actief. Hij haalt Maarten tegen zijn zin in de Vlaams-Nederlandse redactie van Ons Tijdschrift en splitst hem een onmogelijke opdracht in de maag voor de Europese Atlas voor Volkscultuur. Als Maarten zich tijdens een congres van die opdracht tracht te bevrijden, maakt hij zichzelf onbedoeld tot spreekbuis van de jongere congresleden. Dit geeft hem het gevoel in een fuik te zijn gezwommen
J. J. Voskuils Monumentalroman 'Das Büro' ist Literatur gewordenes Büroleben, wie viele es kennen. 'Het Bureau' erreichte Kultstatus in den Niederlanden und wurde mit vielen Literaturpreisen ausgezeichnet. Nach Band 1, 'Direktor Beerta', und Band 2, 'Schmutzige Hände', folgt nun der dritte Band in deutscher Übersetzung und mit einem Nachwort von Gerbrand Bakker. Schaurig-öde bleibt der Alltag im Büro des Maarten Koning auch in den Jahren 1972–1975. Die fleißigen wie auch die weniger fleißigen Volkskundler in Amsterdam sind zumeist mit sich selbst beschäftigt, oder sie spinnen Intrigen. Dabei bahnen sich bereits die Katastrophen an: der ständige Ärger mit Professor Pieters aus Antwerpen über die Redaktionslinie der gemeinsamen Zeitschrift oder die eigenmächtige Entscheidung Maartens, über den Kopf Direktor Balks hinweg für die traditionelle Neujahrskarte des Büros einen 'Brummtopf' als Motiv zu nehmen – eine Entscheidung, für die er bitter büßen muss. Immerhin wird wenigstens ein Film über uralte bäuerliche Traditionen fertig, wenn auch mit kleinen Schönheitsfehlern: Einer der Protagonisten hat vergessen, seine Armbanduhr abzulegen, ein anderer trägt einen flotten Sporthut auf dem Kopf. Auch privat hat Maarten einiges zu verkraften: Sein Vater stirbt, und auch für den ehemaligen Büro-Direktor Beerta geht das Jahr gar nicht gut aus …
In den Jahren 1975 bis 1979 sind Krankheit und Katastrophen allgegenwärtig. Anton Beerta, der alte Direktor, lebt nach einem Schlaganfall im Pflegeheim und ist nur noch ein Schatten seiner selbst. Nicoliens Mutter leidet ebenfalls unter fortschreitender Demenz und muss in ein Pflegeheim. Ad Muller hat zwar nicht so schwerwiegende Probleme, doch seine chronischen Beschwerden wie 'müde Augen' und Fieberschübe führen dazu, dass auch er ins Krankenhaus muss, ohne dass dies die Produktivität im Büro beeinträchtigt. Die Büroangestellten kämpfen zunehmend mit der Langeweile, was sie zu einem Symposium zwingt, das jedoch völlig aus dem Ruder läuft, sowie zu einer kleinen Ausstellung für den neuen Evaluator des Ministeriums. Kaum scheinen sie alle Herausforderungen gemeistert zu haben, fordert der Fördermittelgeber Informationen über den Abschluss der seit zehn Jahren laufenden 'Bibliografie des geistlichen Lieds in den Niederlanden'. Dieses Projekt, an dem heimlich gearbeitet wurde, steht nun unter Druck, und es zeigt sich, dass die ursprüngliche Forschungsfrage falsch gestellt wurde, was die Aussicht auf eine Antwort nahezu unmöglich macht.
Het Bureau 5. En ook weemoedigheid
- 931 pages
- 33 hours of reading
En ook weemoedigheid , deel vijf van Het Bureau, omspant de jaren 1979-1982. Terwijl hoofdpersoon Maarten Koning in zijn vak steeds meer aanzien krijgt, ziet hij de bestuurlijke problemen op het wetenschappelijk Bureau waar hij werkt alleen maar groeien. Bezuinigingspogingen leiden tot toenemende bureaucratisering en centralisering, die de schijn moeten wekken dat er doelmatig en op hoog niveau wordt gewerkt. Intussen dwingt de Vakbeweging een systeem van periodieke beoordeling af, die de bedoeling hebben eventuele ontslagprocedures te vertragen. Onder deze druk moet Maarten oplossingen vinden voor de doelmatige besteding van de steeds schaarser wordende financiële middelen. Met zijn radicale voorstellen maakt hij zich niet geliefd bij de andere afdelingen op het Bureau. De eisen die hij aan de kwaliteit van de productie stelt, verdiepen ook de scheuren binnen zijn eigen afdeling, doordat een aantal van zijn mensen hem niet wil of kan volgen. Maar hij moet impopulaire beslissingen nemen, wil hij de afdeling door de bezuinigingsslag loodsen. Dat hij in deze machtsstrijd het hoofd boven water weet te houden, komt vooral doordat zijn jaren geteld zijn, wat zich met de pensionering van oudere collega’s al aankondigt. Ironisch genoeg vervult hem dat, als hij zich daarvan voor het eerst bewust wordt, met weemoed.