The narrative explores the theme of journeys through Ben's trip from London to a small German island to visit his dying friend, Pascal. As Ben travels, he reflects on voice notes from Pascal that correspond to various photographs, each capturing a significant moment in Pascal's life. This intertwining of past memories and present realities deepens the emotional connection between the friends as they confront mortality and the impact of shared experiences.
Nieoczekiwany widok na miasto, które każdego dnia na nowo się odkrywa. 180 kilometrów wędruje Paul Scraton wzdłuż berlińskiej granicy miejskiej. Czytelnicy podążają śladami wyborowego berlińczyka, które prowadzą ich wzdłuż linii oddzielającej miasto od wsi. Scraton opisuje peryferie, które nikogo nie interesują, o których nikt nie mówi, poza tym, że są szare i ponure. Jednak właśnie w najbardziej niepozornych zakątkach, czy to w Gropiusstadt, Spandau czy Tegel, odkrywa różnorodność historii, których sam nie mógłby się spodziewać. Przy wciąż nieukończonym berlińskim lotnisku, przy tylnych wejściach megamarketów i centrów outletowych, na rozległych terenach przemysłowych, pomiędzy sporadycznymi schroniskami dla uchodźców XXI wieku oraz przy półzniszczonych tablicach pamiątkowych dla ofiar muru – wszędzie znajduje coś zdumiewającego i pełnego życia. Ta książka to nie tylko opowieść o „Moście szpiegów”, o rolniku Qualitz, który w listopadzie 1989 roku z czystej złości zburzył mur w Lübars własnym traktorem, i o domach konferencji w Wannsee, ale także refleksja nad naszym stosunkiem do tych obszarów, które już nawet nie zaliczamy do miasta, hymn na cześć regionów przygranicznych i eksploracja własnego otoczenia.
Als Paul Scraton an einem klaren Herbsttag von Göttingen aus zu einer Wanderung aufbrach, wusste er nicht, was ihn erwarten würde. Mit Heinrich Heine im Gepäck wollte er den eigenen Deutschlanderfahrungen nachsinnen, die Leine entlang nach Northeim, über niedrige Hügel und lichte Wälder nach Osterode wandern. Im Harz den alten Handelsstraßen und Hexenpfaden folgen, in den Bergwerken bei Goslar unter die Erde gehen und die alte innerdeutsche Grenze mitten auf einem Damm überqueren. Er erklomm den Brocken, nicht nur auf den Spuren Heines, sondern auch Goethes und Coleridges, Lou Andreas-Salomés, Anselm Kiefers und all der Träumer und Intriganten, die von diesen Hängen angezogen wurden, wo die Hexen tanzten, die Studenten sangen und die Spione des Kalten Krieges lauschten. Gefunden hat Paul Scraton Zeichen der Vergangenheit, aber auch Wanderer, Trinker, Fußballfans, Arbeiter und Ex-Bergleute in einem von der Klimakrise bedrohten Wald, dessen Rettung neben Naturaktivisten neuerdings auch rechtsgerichtete Bewegungen für sich vereinnahmen, und somit von Neuem die Frage nach dem Platz des Waldes in der deutschen kulturellen Identität damals und heute (und zu allen Zeiten dazwischen) laut werden lassen.
In the Pines is author Paul Scraton's story of an unnamed narrator's lifelong
relationship with the forest and the mysteries it contains, told through
fragmented stories that capture the blurred details and sharp focus of memory.
With photographs by Eymelt Sehmer.
Paul Scraton wandert 180 Kilometer entlang der Berliner Stadtgrenze und entdeckt in den oft ignorierten Außenbezirken wie Gropiusstadt und Spandau eine Fülle von Geschichten und Geschichte. Sein Buch reflektiert das Verhältnis zu diesen Regionen und würdigt die Vitalität und die verborgenen Erlebnisse in diesen Grenzgebieten.
