Naszym celem było wysłuchanie opowieści uchodźczyń, aby zrozumieć ich doświadczenia związane z ucieczką, traumą i obecną sytuacją. Skoncentrowaliśmy się na indywidualnych historiach, które ukazują osobiste perspektywy i domowe narracje, odchodząc od stereotypowego postrzegania uchodźców jako jednorodnej grupy. Te narracje konfrontują doświadczenia, lęki i marzenia, które często pozostają niewidoczne, a ich historie są nieznane. Stanowią one impuls do refleksji nad problemem uchodźstwa oraz naszymi wyobrażeniami, lękami i nadziejami. W trakcie wywiadów poruszyliśmy kluczowe kwestie dotyczące uchodźstwa Ukrainek do Polski, w tym ich wcześniejsze życie w Ukrainie, przeżycia związane z rosyjską agresją, decyzje o ucieczce oraz życie w Polsce. Zbadaliśmy ich sytuację mieszkaniową, zawodową, edukację dzieci oraz postrzeganie Polski i Polaków. Zastanowiliśmy się również, jak uchodźczynie odbierają doświadczenie uczestnictwa w wywiadzie. Część badawcza, zawarta w ósmym rozdziale, jest poprzedzona teoretyczną analizą składającą się z siedmiu rozdziałów.
Boroń Aleksandra Book order (chronological)
Książka analizuje kulturowe zjawiska związane ze sztuką, takie jak literatura, muzyka, taniec czy ceramika, które są integralną częścią codziennego życia oraz reprezentacjami pamięci przeszłości. Powiązanie tych elementów z pojęciami kulturowego dziedzictwa i tożsamości pozwala na ich umiejscowienie w kontekście transkulturowości. Dziedzictwo kulturowe tworzy poczucie jedności i przynależności do grupy, a także umożliwia zrozumienie ciągłości pokoleń i historii pochodzenia. Z kolei kulturowa tożsamość daje poczucie "bycia na miejscu", co jest kluczowe dla dobrostanu ludzi, zapewniając im bezpieczeństwo i przynależność. Książka reflektuje nad akulturacją, która w dzisiejszym świecie nie musi prowadzić do konfliktów lojalności, lecz może być sposobem na wyrażenie przynależności i tożsamości. Świadomość własnego dziedzictwa kulturowego oraz tożsamości jest istotna w odnajdywaniu miejsca w różnorodnych środowiskach kulturowych. Sztuka jest przedstawiana jako przestrzeń dialogu międzypokoleniowego i adaptacji do zmian, a transkulturowość ukazuje doświadczenia wielo- i międzykulturowości, wpływając na projekty edukacji międzykulturowej.