Książka analizuje kulturowe zjawiska związane ze sztuką, takie jak literatura, muzyka, taniec czy ceramika, które są integralną częścią codziennego życia oraz reprezentacjami pamięci przeszłości. Powiązanie tych elementów z pojęciami kulturowego dziedzictwa i tożsamości pozwala na ich umiejscowienie w kontekście transkulturowości. Dziedzictwo kulturowe tworzy poczucie jedności i przynależności do grupy, a także umożliwia zrozumienie ciągłości pokoleń i historii pochodzenia. Z kolei kulturowa tożsamość daje poczucie "bycia na miejscu", co jest kluczowe dla dobrostanu ludzi, zapewniając im bezpieczeństwo i przynależność. Książka reflektuje nad akulturacją, która w dzisiejszym świecie nie musi prowadzić do konfliktów lojalności, lecz może być sposobem na wyrażenie przynależności i tożsamości. Świadomość własnego dziedzictwa kulturowego oraz tożsamości jest istotna w odnajdywaniu miejsca w różnorodnych środowiskach kulturowych. Sztuka jest przedstawiana jako przestrzeń dialogu międzypokoleniowego i adaptacji do zmian, a transkulturowość ukazuje doświadczenia wielo- i międzykulturowości, wpływając na projekty edukacji międzykulturowej.
