Badania nad organizacją dworów władców świeckich i kościelnych w późnym średniowieczu mają długą historię, jednak dwór wielkich mistrzów krzyżackich w Prusach pozostawał dotąd w cieniu zainteresowania historyków. Uważano, że z powodu specyfiki ustrojowej instytucja ta mogła istnieć jedynie w ograniczonej formie. Analiza materiałów źródłowych z XIV i XV wieku wykazuje, że dwór wielkich mistrzów, biorąc pod uwagę siedzibę władcy, otoczenie świeckie (dworzanie, urzędnicy, duchowni), zwyczaje, rozrywki oraz kontakty zagraniczne, dorównywał znanym dworom monarchów zachodnioeuropejskich. Wyraźną różnicą był brak kobiet i dzieci w bliskim otoczeniu zwierzchników Zakonu. Autorzy książki starają się odpowiedzieć na pytania dotyczące funkcjonowania malborskiej siedziby wielkich mistrzów oraz składu ich otoczenia. Analiza źródeł ujawnia, że przy zwierzchnikach Zakonu przebywali dworzanie z rodzin rycerskich, urzędnicy, heroldowie i lekarze. Rozrywkę zapewniali muzykanci, śpiewacy i błazny, a goście z różnych krajów łacińskiej Europy byli przyjmowani zgodnie z obowiązującymi zwyczajami. Teza, że państwo krzyżackie w Prusach mieściło się w ramach ówczesnej kultury dworsko-rycerskiej, jest w pełni uzasadniona.
Jóźwiak Sławomir Books
