Wpływ działalności człowieka na przyrodę jest tematem, który nurtował ludzkość od dawna. XX wiek uświadomił nieodwracalność ingerencji w środowisko i zmobilizował społeczność międzynarodową do działań na rzecz jego ochrony. Od wystąpienia U Thanta, uznawanego za prekursora myśli środowiskowej, zrealizowano wiele deklaracji, zobowiązań i inicjatyw regulujących wpływ człowieka na ekosystem. Już w latach siedemdziesiątych XX wieku dostrzeżono problem braku koordynacji tych działań, co doprowadziło do stworzenia niezależnych i niezintegrowanych instrumentów zarządzania ryzykiem środowiskowym. Taki stan rzeczy skutkuje niewykorzystaniem ich potencjału. Monografia bada możliwości integracji ubezpieczeń środowiskowych z systemami zarządzania środowiskowego zgodnymi z normą ISO 14001. Sektor ubezpieczeń dostrzegł potencjał tej integracji w latach dziewięćdziesiątych, jednak wiele barier uniemożliwiło jego pełne wykorzystanie. Prezentowane badania stanowią wkład w rozwój platformy integracji tych narzędzi w przyszłości. Systemy zarządzania środowiskowego ISO 14001 są analizowane w kontekście determinant rozwoju rynku ubezpieczeń środowiskowych, a empiryczna analiza teoretyczna dostarcza kompleksowego obrazu relacji między tymi instrumentami.
