Celem pracy jest przedstawienie najważniejszych zmian w polskim Kodeksie karnym i Kodeksie postępowania karnego z 2015 roku, które przekształciły obowiązek naprawienia szkody w prawie karnym z środka karnego w kompensacyjny. Autor analizuje, jaka powinna być natura tego środka, aby uniknąć kolizji z innymi instytucjami prawa karnego oraz wątpliwości co do jego stosowania. Kluczowe jest określenie, czy obowiązek naprawienia szkody w prawie karnym i cywilnym powinien różnić się funkcjami oraz w jakim stopniu można korzystać z przepisów prawa cywilnego w procesie karnym. Autor stwierdza, że obowiązek naprawienia szkody w prawie karnym powinien być zgodny z przepisami prawa cywilnego dotyczącymi naprawienia szkody i zadośćuczynienia. Im bardziej ten obowiązek różni się od cywilnego odpowiednika, tym trudniejsze będzie korzystanie z tej instytucji przez osoby pokrzywdzone. Obowiązek naprawienia szkody w prawie karnym nie powinien pełnić innych funkcji, zwłaszcza penalnych, poza ułatwieniem uzyskania kompensacji dla pokrzywdzonych. Nadawanie mu dodatkowych funkcji prowadzi do konfliktu między jego cywilnoprawnym charakterem a celami penalnymi.
